De Leidse emeritus hoogleraar rechtspsychologie W.A. Wagenaar komt in de NRC met een drastisch voorstel, namelijk dat burgers voortaan bevooroordeelde rechters gaan wraken.

Wagenaar: “Volgens de raadsheren van het gerechtshof te Arnhem hebben de Haagse rechters die Lucia de Berk in eerste aanleg en in hoger beroep tot levenslang veroordeelden, ernstige denkfouten gemaakt […]

 De zaak is nu herzien, niet omdat er nieuwe gegevens zijn, maar omdat het onweerlegbaar was dat de Haagse rechters niet hadden voldaan aan de eis van onpartijdigheid.

[...]

Een mogelijke oplossing is dat rechters die zich schuldig hebben gemaakt aan dwalingen als in de zaak Lucia de Berk door de burgers zelf verwijderd worden. Dat kan door ze systematisch bij volgende rechtszaken te wraken. Artikel 512 van het Wetboek van Strafvordering laat de mogelijkheid van wraking open voor die gevallen waarin door feitelijke omstandigheden „de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden”.

Iedereen die vanaf nu voor een van de zes betrokken strafrechters moet verschijnen zou zich op het standpunt kunnen stellen dat deze rechters niet onpartijdig zijn, doordat zij een denkwijze volgen waarbij wordt uitgegaan van een overtuiging, en het bewijs daarbij achteraf wordt gezocht. De betrokken rechters hebben aangegeven dat zij daar niets verkeerds in zien. Dit gebrek aan inzicht is de 'feitelijke omstandigheid' waarvan het wetboek rept. Als het lukt om deze zes rechters steeds weer te wraken zijn we van ze af, ook zonder dat de organisatie zelf maatregelen neemt tegen falende rechters.

Om wie gaat het eigenlijk? Die vraag is gemakkelijk te beantwoorden door op www.rechtspraak.nl te zoeken naar LJ-nummer AF6172 voor het vonnis van de rechtbank op 24 maart 2003, en naar LJ-nummer AF6172 voor het arrest van het gerechtshof op 18 juni 2004. Aan het slot van die veroordelingen staan de namen van de betrokken rechters.

Als ik in de jurisdictie van deze magistratuur zou wonen, wist ik wel wat ik deed: heel goed opletten of mijn lot niet afhangt van één van deze zes. En ik zou ook nog even letten op de zes rechters die betrokken waren bij de Schiedammer Parkmoord. […]” [NRC 22-4-2010]

----

Interessant voor mij is dat Wagenaars advies mij hoogstpersoonlijk betreft.

Ik sta, zoals bekend, terecht in het Leidse Passagenproces [dat – leuk voor Wagenaar- aan en om de universiteit Leiden speelt] en krijg misschien in mijn hoger beroep nog te maken met de rechters van Lucia de B.

Ik moet nog goed nadenken hoe in dat geval te handelen, en hierover samen met mijn advocaat en de mij ondersteunde juristen nadenken. Deze zijn overigens grote fans van Wagenaar, die zij heel vaak citeren uit zijn boeken!

De verdachte in het Passagen-proces, het zwarte schaap Maria Trepp [oftewel de wurger van Leiden]

Prof. dr. Anthonya Visser heeft valse aangifte tegen mij gedaan en beweerd dat ik geprobeerd zou hebben haar te wurgen. De politie heeft haar niet geloofd en ik word ook NIET voor mishandeling vervolgd. WEL voor smaad omdat ik in een e-mail schreef dat zij valse aangifte heeft gedaan. Dit is geen smaad maar de waarheid, zoals nu straks in de openbare getuigenverhoren zal blijken...

-----------------------------------------------------------------

Vanaf hier nieuw toegevoegde informatie, de reacties voor 27 april  betreffen alleen Wagenaar!

Op 27 april stond nog een kort interview in de Volkskrant met Peter Ingelse, vicepresident Gerechtshof Amsterdam, die reageert op het debat na de recente vrijspraak van de Haagse verpleegkundige Lucia de Berk.

“Volgens critici moeten maatregelen worden genomen tegen de rechters die haar destijds ten onrechte hebben veroordeeld voor moord.

‘[Ingelse]: Die critici vergeten dat het heel goed denkbaar is dat bij meerdere instanties steeds één rechter heeft gezegd: we moeten deze mevrouw niet veroordelen.’ “

Men weet dus niet hoe een individuele rechter heeft gestemd!

“[Vraag] ‘Pleit u voor opheffing van ‘het geheim van de raadkamer’?

‘[Peter Ingelse] : Rechters moeten vrijuit kunnen debatteren, dus wat in de raadkamer wordt gezegd, zal geheim blijven. Maar de resultaten van discussies kun je wat mij betreft wel openbaar maken. Dat heeft voordelen: een rechter hoeft zich niet te committeren aan uitspraken waarmee hij het oneens is en niemand kan zich meer verschuilen achter zijn collega’s. Iedere rechter zal met de billen bloot moeten.’ “

-------------------------------

Op 29 april  stelt G.J.M Corstens in de NRC:

"Wrakingsoproep van Wagenaar lijkt op wraakneming

Oud-hoogleraar W.A. Wagenaar deed een oproep tot wraking van de zes rechters die betrokken waren bij de veroordeling van Lucia de Berk (Opiniepagina, 22 april). Vooropgesteld moet worden, zoals ook de voorzitter van de Raad voor de rechtspraak dadelijk na de vrijspraak van mevrouw De Berk heeft gedaan, dat het afschuwelijk is dat iemand vele jaren onschuldig van haar vrijheid beroofd is geweest. Daarover – laat daarover geen misverstand bestaan – is spijt betuigd. Met overtuiging herhaal ik dat.

De bijdrage van Wagenaar bevat twee feitelijke onjuistheden en een bij mijn weten niet eerder geuite oproep. Wagenaar suggereert dat de Hoge Raad, nadat in een vroeg stadium in de zaak van De Berk al was geprobeerd om de Hoge Raad zijn werk te laten doen, de Hoge Raad niet thuis gaf, „terwijl hij over alle informatie kon beschikken die nu tot vrijspraak heeft geleid”. Dus alsof de nieuwe feiten die mede tot de vrijspraak hebben geleid al eerder bekend waren en dus tot een eerder ingrijpen hadden moeten leiden.

Het ligt anders. Nadat de Commissie evaluatie afgesloten strafzaken (CEAS) haar werk had gedaan, heeft de advocaat-generaal bij de Hoge Raad, mr. Knigge, een nog verdergaand onderzoek laten instellen. Op basis van dit onderzoek is door de procureur-generaal herziening gevorderd. Deze enige en eerste herzieningsaanvrage heeft de Hoge Raad toegewezen. Van een eerder vroegtijdig gedaan herzieningsverzoek is dus geen sprake. Het is juist mede dit door de advocaat-generaal ingestelde onderzoek geweest waarin nieuwe feiten aan de orde kwamen (zoals de waarschijnlijkheid van een natuurlijke doodsoorzaak), dat tot de vrijspraak heeft geleid. Eerdere in de zaak gehoorde deskundigen (zeer velen zijn door het Haagse hof gehoord) waren een andere mening toegedaan en van die eerdere informatie gingen de rechters uit. Bestond er maar één meteen kenbare waarheid.

De oproep om de rechters die indertijd in deze zaak en in die van de Schiedammer parkmoord zijn opgetreden in willekeurig welke zaak te wraken, is ongehoord. Wraking is een middel dat kan worden gebruikt om rechters ten aanzien van wie men vreest dat ze partijdig zijn, af te houden van de behandeling van een zaak waarin men zelf partij is. Het is niet een middel dat volgens de wetgever kan worden aangewend om rechters buitenspel te zetten die zich in het verleden in andere zaken zouden hebben schuldig gemaakt aan fouten. Wagenaar richt zich nu op de persoon van de in de genoemde zaken betrokken rechters. Dat vormt een gevaarlijk precedent. Het is gelukkig in Nederland tot nu toe niet gebruikelijk. Het lijkt daardoor eerder op wraakneming dan op wraking. Te hopen valt dat het debat kan worden gevoerd op basis van zakelijke argumenten.

Zowel de politie als het openbaar ministerie en de rechterlijke macht hebben na de zaak van de Schiedammer parkmoord alles op alles gezet om de strafrechtspleging te verbeteren. Er zijn vele projecten gestart en maatregelen genomen tot verbetering. Prof. Wagenaar, die daarbij ook is betrokken, weet dit. De rechterlijke macht zit niet stil en doet er blijvend alles aan fouten als deze in de toekomst te vermijden."

Dit sluit goed aan hetgeen ik zelf in mijn reacties heb geprobeerd te zeggen.

Ceterum censeo…

Prof.dr. Anthonya Visser

Antisemitisme, censuur en intimidatie aan de universiteit Leiden

Het Passagenproces  prof.dr Anthonya Visser versus Maria Trepp

De benoeming van prof.dr. Anthonya Visser

Anthonya Visser en Herman Philpse in de NRC: Scheffers schets van Cohen is inktzwart

Studium Generale: prof. dr. Anthonya Visser over de Duitse literatuur, Goethe en Schiller

Anthonya Visser over Weimarer klassik en Duitse literatuur

Studium Generale Anthonya Visser over Duitse Romantiek

Studium Generale Anthonya Visser over werkelijkheid en waarneming Kafka etc