Wetenschap Kunst Politiek

Zelfportret met hoed: James Ensor, Vincent van Gogh en anderen

no comment
In het Gemeentemuseum in Den Haag opent op zaterdag een grote tentoonstelling over Belgische expressionist James Ensor (1860-1949). Hier zijn ironisch zelfportret met bloemenhoed.

James Ensor zelfportret met hoed

James Ensor zelfportret met hoed

 

En hier een keuze van zelfportretten van kunstenaars die zichzelf – soms met verschillende – hoofdbedekkingen hebben afgebeeld: Rembrandt, Van Gogh, Manet, Cezanne, Macke….
Rembrandt zelfportret met hoed

Rembrandt zelfportret met hoed

Rembrandt zelfportret

Vincent van gogh zelfportret met hoed

Vincent van gogh zelfportret met hoed

Vincent van Gogh, zelfportret

Manet zelfportret met hoed

Manet zelfportret met hoed

Eduard Manet, zelfportret

Cezanne zelfportret met hoed

Cezanne zelfportret met hoed

Cezanne zelfportret

August Macke zelfportret met hoed

August Macke zelfportret met hoed

August Macke zelfportret

…en hier nog Joseph Beuys:

Joseph Beuys zelfportret

zie hier een overzicht met de zelfportretten van Vincent van Gogh, met en zonder hoed

Zelfportretten Vincent van Gogh en Paul Gauguin

17 comments

Naar aanleiding van de tentoonstelling in het Van Gogh-museum “Paul Gauguin De doorbraak naar moderniteit” van 2010, hier de zelfportretten die Vincent van Gogh en Paul Gauguin voor elkaar hebben gemaakt, en twee zelfportretten die beiden voor hun vriend Charles Laval hebben gemaakt.



Vincent van Gogh Zelfportret 1888 als zen monnik (bonze), voor Gauguin (zinspeelt op het gemeenschappelijk interesse voor Japonisme/Japanse kunst)



Paul Gaugin, Zelfportret opgedragen aan Vincent van Gogh 1888



Vincent van Gogh zelfportret 1888 opgedragen aan Charles Laval



Paul Pauguin, Zelfportret opgedragen aan Charles Laval 1888

Wikipedia: “Gauguin woonde, op initiatief van Theo van Gogh, de broer van Vincent, twee maanden samen met Vincent van Gogh, in Arles om te schilderen en van elkaar te leren. Het werd geen gelukkige periode. Gauguin kreeg depressieve buien en deed een zelfmoordpoging. Uit de brieven van Van Gogh – die Gauguin financieel steunde – blijkt dat ze voortdurend ruzie hadden. Op een moment was Gauguin zo geschrokken van het gedrag van zijn huisgenoot, die hem tijdens een avondwandeling achtervolgde, dat hij een nacht in een hotel doorbracht. De volgende ochtend had Van Gogh een deel van zijn oor afgesneden. Daarop werd Van Gogh in een gesticht opgenomen en vertrok Gauguin uit Arles. “

In een nieuw Duits boek “Van Goghs Ohr” geschreven door de kunsthistorici Hans Kaufmann en Rita Wildegans wordt beweerd dat Gauguin het oor van vincent heeft afgesneden.
In zijn laatste brief aan Gauguin schreef Van Gogh: “Jij zwijgt, ik zal dat ook doen.”
Experts, zoals Leo Jansen, conservator van het Van Goghmuseum in Amsterdam houden het nog steeds op op zelfmutilatie…..




Vincent van Gogh, Zelfportret met verbonden Oor 1889


…en hier nog twee merkwaardig-interessante portretten die Vincent van Gogh van zichzelf en van Gauguin maakte:

Vincent van Gogh, De-stoel van Van Gogh 1888

Vincent van Gogh, De stoel van Gauguin, 1888



Alle zelfportretten van Vincent van Gogh chronologisch op een rijtje klick hier

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

Maneschijn/Corot/Utagawa Hiroshige

13 comments

In de Van Gogh-tentoonstelling “De kleuren van de nacht” hangen ook veel schilderijen van andere schilders die Van Gogh hebben beïnvloed. Zoals bijvoorbeeld Camille Corot, met ‘Maneschijn‘ van 1865.

Camille Corot Mondschein

Camille Corot Mondschein, Natur und Traum

Vincent van Gogh had grote bewondering voor Corot, en sprak over een “Corot-stemming” die werd getypeerd door intimiteit en mysterieuze stilte.

Meer
over de invloed die Japanse prenten op Van Gogh hadden. Hier is “De Shoei brug” van 1862 te zien ( Utagawa Hiroshige II), met de volle maan;  een prent die ook in Amsterdam te zien is, en  in bezit was van Van Gogh, net als de prent daaronder met de Saruwakacho theaterstraat (Hiroshige) onder de volle maan.

Utagawa HiroshigeII, De Shoei brug


Saruwakacho theaterstraat (Hiroshige)

En als laatste een zelfportret van mij, gisteravond ( 11 maart 2009) onder de volle maan.

 

 

‘De Japanse kunst is iets als de primitieven, als de Grieken, als onze oude Hollanders, Rembrandt, Potter, Hals, Vermeer, Van Ostade, Ruisdael. Dat kent geen einde.’
Vincent van Gogh aan zijn broer Theo, Arles, 15 juli 1888

 

De erotische kunst van Karin Arink/Kleren en foto’s

6 comments

Zelden of nooit heeft een expositie mij zó geraakt en geïnspireerd als de tentoonstelling van Karin Arink in het  Stedelijk Museum in Schiedam States of zelf” ( tot 12 oktober) .

Vandaag staat een uitvoerige recensie van Marina de Vries in de Volkskrant, begeleid van een foto van Arinks kunstleren jurk “X-pand”.
Het opvallendste werk in Arinks tentoonstelling is haar jurk  “X-pose (yourself to me)” (2001);  een jurk geladen met sex,  emotie en ook met associaties van geweld – zonder dat het geweld hier echt angst oproept. De erotiek overheerst.


 
Karin Arink, X-pose (yourself to me)
Het werk van Arink is bijna zonder uitzondering
op haar eigen website te zien, daarom zal ik me hier beperken tot  een paar foto’s van de tentoonstelling, van werk dat (nog) niet terug te vinden is op haar site.
Vaak bewerkt zij eerst een kledingsstuk, vervolgens trek ze de keren aan, maakt een foto en snijdt daarna de foto in repen.
 

 
Karin Arink,  Cutdresscutfoto
 
zie ook:
 
En hier de gordijnen die Karin Arink heeft gemaakt voor het museum in Schiedam: lompen gordijnen, nieuwe kerkramen voor het voormalige Sint Jacobs Gasthuis, waar het museum gevestigd is.
 
 
 
————-
 
 

Arink bewerkt foto’s en textiel: zij snijdt in stof en papier.  Het resultaat is een bewonderenswaardige constructieve destructie.

Karin Arink

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

 

De hand als zelfportret: Meret Oppenheim, Lucebert

15 comments

Paul Depondt bespreekt  in de Volkskrant het boek van de Antwerpse verzamelaar Ronny Van de Velde ‘Artists’ handbook’: “Elke hand is een zelfportret, een hand is – zoals je dat wel eens leest – ook de trouwe dienaar van de muze. De afdruk van een hand (of een voet) is een signatuur.”

Ik weet niet of Meret Oppenheim ook afgebeeld staat op een van  de 600 pagina’s bij Van de Velde. Het artikel is een uitnodiging voor mij om de hand te laten zien die Meret Oppenheim heeft gemaakt. In een collage laat zij hand en toren een woorden.

Die Hand ( Turm) 1933/1964/1982

Wat opvalt: de hand is verminkt: de vingers afgesneden, de belangrijke duim ( die de mens tot mens maakt) ontbreekt.

De toren is geen zelfbewuste Toren van Babel.

Oppenheims toren is een reflectie op het menselijk gebrek, en toch trots en vrolijk door de kleuren en de blokken, die misschien een kind heeft opgestapeld.

 

De afdruk van een hand (of een voet) is een signatuur

Dat pas ook erg goed bij mijn recente blog Zand

En
mijn hand
schrijft tekens
in het zand….



 

En hier expressieve handen van Lucebert

Lucebert, handen, 1950

Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief