Ik stel me graag open
voor allerlei dingen
voor alles en nog wat
en zeker drijfzaad…
In oktober rolde me in Katwijk een noot tegenmoet uit de vloed, 
en ik schreef toen op Blew’s blog
In Katwijk
Uit de vloed
mij tegenmoet
een grote noot
wat
moet
dit
Af en toe- maar heel zelden!- stranden tropische drijfzaden aan de kust.
Ha, dus een speciaal drijfzaad voor mij!
Ik ben blij.
Zie ook www.seabean.com
Vertalen Duits Vertaalbureau Duits
.
Het toeval wil dat ik juist vanmiddag de melancholie van de vergankelijkheid heb vastgelegd.
De beloofde voorjaarszon had zich op het strand in nevel gehuld, en ik werd bovendien getuige van de ondergang van een majestueus zandkasteel (nee, NIET gebouwd door mij noch door Duitse toeristen, het waren keurige Nederlanders!).
Ik had er zin in
en schreef mijn echte naam
- Nina Niemand-
in het zand
en liet deze naam
onder
gaan
Zie hier de spannende videoproductie “De ondergang van Nina Niemand“
P.P.S. Gus heeft mij gewezen op “Castles made of zand”van Jimi Hendrix – hier te beluisteren.
Vertalen Duits Vertaalbureau Duits
.
I
Vandaag lag ik van het zonnetje te genieten
…
…
toen ineens een reusachtig schip voorbijkwam, vol gelanden met zand.
Ik dacht, potverdorrie, heeft George dit nu over voodoo geregeld, of wat is hier aan de hand?? [George heeft onlangs een gedicht over zand geschreven]
Ik liep langs het schip, en maakte vele foto’s, ik had gelukkig mijn fototoestel meegenomen. Het schip reed langzamer dan ik loop, dus minder dan 10 km per uur, of zelfs minder dan 8 km per uur.
Dus kwam ik nog vóór het schip aan op de Spanjaardsburg.
Het schip heette Cotrans 14 en is te bekijken op internet.
Ik probeerde te schatten hoeveel zand en steen de Cotrans had geladen… geen idee, maar ik dacht , als ik iets MOET zeggen: 100 ton??? Maar dat ding kan toch echt 900 ton meenemen. Waanzin.
——————————————
Gisteren zag de Cotrans 14 voor de derde keer, deze keer van de andere kant van de Zijl, vanuit de Zwanburgpolder.
Cotrans 14, Leiden 17 nov 2009
Paul Depondt bespreekt in de Volkskrant het boek van de Antwerpse verzamelaar Ronny Van de Velde ‘Artists’ handbook’: “Elke hand is een zelfportret, een hand is – zoals je dat wel eens leest – ook de trouwe dienaar van de muze. De afdruk van een hand (of een voet) is een signatuur.”
Ik weet niet of Meret Oppenheim ook afgebeeld staat op een van de 600 pagina’s bij Van de Velde. Het artikel is een uitnodiging voor mij om de hand te laten zien die Meret Oppenheim heeft gemaakt. In een collage laat zij hand en toren een woorden.
Die Hand ( Turm) 1933/1964/1982
Wat opvalt: de hand is verminkt: de vingers afgesneden, de belangrijke duim ( die de mens tot mens maakt) ontbreekt.
De toren is geen zelfbewuste Toren van Babel.
Oppenheims toren is een reflectie op het menselijk gebrek, en toch trots en vrolijk door de kleuren en de blokken, die misschien een kind heeft opgestapeld.
“De afdruk van een hand (of een voet) is een signatuur”
Dat pas ook erg goed bij mijn recente blog Zand
En
mijn hand
schrijft tekens
in het zand….
En hier expressieve handen van Lucebert
Lucebert, handen, 1950
Cobra slang in de zonsonderdang
