Wetenschap Kunst Politiek

Overzicht Zwartepiet debat

37 comments

Overzicht Zwartepietdebat:

‘Zwarte Piet terugkeer naar slavernij en moet stoppen’

Kunsthistoricus Elmer Kolfin in de Volkskrant van 23 oktober:  Zwarte Piet is terug te voeren op kindslaven.

Minister Ronald Plasterk (PvdA) van Binnenlandse Zaken pleit er voor dat Sinterklaas naast zijn standaard zwarte knechten ook enige hulpjes krijgt die met een andere kleur geschminkt zijn. Zo moet duidelijk worden dat er begrip getoond wordt voor ‘het ongemak’ dat een deel van de Nederlanders voelt rond de Piet-figuur.

‘Black Pete zonder meer racistisch’

Overzicht zwartepietendebat bij de Volkskrant

Scientias: Zwarte Piet. Meer dan ooit staat zijn positie en herkomst ter discussie. Is dat terecht? En hoe moet het verder?

Nieuwsuur gaat op zoek naar de slavernijwortels van ZwartePiet. met historicus James Kennedy

 

 

[EenVandaag] Nederland moet stoppen met het Sinterklaasfeest omdat Zwarte Piet een terugkeer is van de slavernij. Dat zegt Prof. Verene Shepherd, mensenrechtenonderzoeker bij de Verenigde Naties en hoofd van de VN-werkgroep die onderzoek doet naar Zwarte Piet. “De werkgroep kan niet begrijpen waarom Nederlanders niet  inzien dat dit een terugkeer naar de slavernij is en dat in de 21ste eeuw dit feest moet stoppen.”, aldus de Jamaicaanse Shepherd.

 

Zwarte Piet en discriminatie

Zwarte Piet en discriminatie foto wikimedia commons

 

 

Zwarte knecht - discriminatie

Zwarte piet Zwarte knecht – discriminatie

 

Zwarte Piet discriminatie?

Zwarte Piet discriminatie? foto wikimedia commons

 

Sinterklaas en Zwarte Piet racistisch stereotype? foto wikimedia commons

Sinterklaas en Zwarte Piet racistisch stereotype?
foto wikimedia commons

——————-

Academische vrijheid in het geding

——————————————-

 

In 2008 heb ik de volgende tekst geplaatst naar aanleiding van een kunst protest tegen de Zwarte Piet

Een protestmars à la de jaren tachtig moest het worden, met borden en spandoeken, tegen Zwarte Piet. Read The Masks. Tradition Is Not Given, heette de performance van kunstenaars Annette Krauss en Petra Bauer, als onderdeel van de serie Be(com)ing Dutch, waarin de Hollandse identiteit bevraagd werd.

Charles Esche, de Britse directeur van het Van Abbemuseum, was overdonderd door de negatieve reacties, volgens hem samen te vatten in ‘blijf met je buitenlandse poten van onze Zwarte Piet af’. Toen schelden overging in dreigementen, haakten kunstenaars en museum af. De performance werd afgeblazen omdat ‘de kans groot was dat het op geweld zou uitlopen’. Esche zei dat het kunstwerk ‘vernietigd’ was. De kunstenaars zeiden dat ze slechts de discussie over Zwarte Piet wilden heropenen.

Vertel mij niet dat iemand serieus een revolte tegen Zwarte Piet ensceneert midden in de zomer. Nee, dit is een succesvolle actie om aan te tonen dat geenszins alleen moslims protesteren tegen kunstuitingen.
Extreem-rechts is een minst zo groot, en gezien de ernst van de dreiging, waarschijnlijk veel groter gevaar.

 

 Wie heeft nu de Zwarte Piet? Extreem-rechts natuurlijk.

 Belangrijk in de tentoonstelling “Be(coming) Dutch”, waar ook de weinige en nietszeggende Zwarte Piet affiches staan:
Tintin Wulia, Collection of togetherness,  een installatie met bonte paspoorten, waarin muggen dood zijn geslaan. Men ziet de bloedspatten.Het toeschuiven van Zwarte Pieten aan bevolkingsgroepen en religies heeft zeker veel bloed laten spatten. 

Vrijheid van meningsuiting: vóór de bescherming van de kwetsbare groepen

106 comments

Veel mensen, ook linkse mensen, vinden dat Rutte gelijk heeft en dat artikel 137c uit het strafrecht moet verdwijnen.

Linkse mensen die voor een absolute vrijheid van meningsuiting zijn, zeggen over het algemeen dat kwesties van mening maatschappelijk moeten worden opgelost.

Daar is wel iets voor te zeggen.

Ook wordt gezegd dat het strafrecht vaak averechts werkt.

Ook dat is vaak waar, maar niet altijd; en zeker niet op lange termijn. Het strafrecht werkt niet alleen door acuut te straffen maar vooral ook als een ideëel richtsnoer.

Ik ben van mening dat artikel 137c moet blijven.

Het strafrecht is er in de eerste plaats om zwakkeren te beschermen, niet de sterken.  Het kan toch echt niet beweerd worden dat de zwakkeren in de samenleving , de minderheden zoals moslims, joden, homo’s ervan vooruit gaan als iedereen zijn shit ongehinderd op straat kan kipperen?

Wie heeft er baat van het wegstrepen van 137c??

De Wildersen, het  “oer-Hollands uitschot” dat zich gelegitimeerd voelt “tot het openlijk botvieren van xenofobe onder­buikge­voelens” (citaat Thomas von der Dunk)

Ik ben mét de NRC columniste Elsbeth Etty en mét internationale organisaties en opiniemakers van mening dat in Nederland niet de vrijheid van meningsuiting maar de antidiscriminatiewetgeving onder druk staat.

”De toon in het Nederlandse integratiedebat is dramatisch verslechterd. Die harde toon heeft geleid tot een zorgwekkende polarisatie van de samenleving.”
Dat schreef de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie (ECRI) in een rapport dat op 12 februari 2008 verscheen.  Het rapport werd in Nederland meteen  van tafel geveegd als niet terzake doende.

De VVD wil zich oriënteren aan de Amerikaanse wetgeving en samenleving. In de VS is haatzaaien en verbale discriminatie toegestaan. Alleen, in de VS is er een strenge informele controle die in Nederland geheel afwezig is. De Mohammed –cartoons werden in de VS niet getoond, hetzelfde geldt voor Hirsi Alis ‘Submission’; uitingen zoals de beroemde van Theo van Gogh zijn in de Amerikaanse pers volkomen ondenkbaar. Overigens werd Theo van Gogh NIET gestraft voor zijn extreme moslim-haat- dus dit kan en mag alles binnen de huidige wet; net zoals de cartoons, net zoals Hirsi Ali’s ‘Submission’.

Informele controle is naar mijn mening zeker beter dan formele controle, maar het één of het ander moet er zijn.


Ik kan iedereen het artikel van psycholoog  Carsten K.W. de Dreu aan bevelen ”Het nut van polarisatie in de samenleving” ( In: “Polarisatie, bedreigend en verrijkend”, 2009). Dit artikel gaat weliswaar niet over 137c , maar het behandelt de kwestie hoe constructief of destructief de polarisering is voor de samenleving.
Een samenleving zonder formele of sterk informele anti-discriminatie-regels is een samenleving waar de brutaalste en gemeenste het altijd wint.

De controversiele filosofe Judith Butler

11 comments

 

Judith Butler heeft in Nederland bekendheid gekregen door haar onderzoek over gender en man/vrouw rollen, en ten tweede door haar genuanceerd standpunt in de discussie over individuele autonomie en ten derde door haar boek Excitable Speech: A Politics of the Performative (1997)/ Nederlands:  Opgefokte taal (2007) , waar zij ook een voorwoord schreef over de Nederlandse situatie.

Judith Butler keert zich fel tegen de poging van rechts om traditioneel linkse thema’s zoals homorechten en feminisme voor zich uit te buiten.

* Aangaande gender zegt Butler dat culturele ideeën over mannen en vrouwen ook het denken over de seksen bepalen, dat mannelijk en vrouwelijk meer een culturele constructie dan een biologisch bepaald feit is.

  • * Aangaande autonomie keert zich Butler tegen een simpel rationaal-liberaal autonomie-model en zoekt zij in haar boek ‘Precarious Life’ na nauwere verbindingen tussen autonomie en betrokkenheid op het lot van anderen. ” In plaats van het autonome subject en diens keuzevrijheid en verantwoordelijkheid, komen nu de relaties tussen en de onderlinge verwikkeling van individuen centraal te staan”, zo schrijft de kritische humanist Harry Kunneman over Butler in zijn artikel ‘Dikke autonomie en diepe autonomie’ in de bundel ‘De autonome mens’, uitgegeven door het Humanistisch Verbond.

 

  • * Over de kunst, racisme en de vrijheid van meningsuiting schrijft Judith Butler zelf in het voorwoord van ‘Opgefokte taal”:

“[…] En waarom zijn er mensen die racistische kunstvormen als hoogtepunt van onze individuele vrijheid waarderen, zoals bijvoorbeeld gebeurd is in het pijnlijke geval van Theo van Gogh? Het is triest dat hij vermoord is, en zijn rechten moeten verdedigd worden, maar moet hij daarom tot ‘symbool’ worden van een onzinnige culturele oorlog tussen de voorstanders van ‘vrijheid’ en de voorstanders van ‘religie’? Deze culturele oorlog verwordt al te makkelijk tot een oorlog tussen degenen die vinden dat anderen zich moeten aanpassen (en die de culturele norm al kennen waaraan iedereen zou moeten gehoorzamen) en de­genen die gericht blijven op een etnisch en cultureel veelzijdig Europa, als grote belofte die de dekolonisatie voor het heden inhoudt. Manieren om zich in een engere zin op ‘vrijheid’ te beroepen, blijven afhankelijk van staatsdwang, ook al beweren ze ertegen te zijn; elke werkelijke (en niet-cynische) interpre­tatie van vrijheid zou zich er rekenschap van moeten geven dat de vrijheid om zich te uiten niet slechts een recht van indivi­duen of groepen is, maar iets waarop aanspraak wordt ge­maakt door democratisch verzet tegen de dwingende beper­kingen die de overheid aan de culturele en religieuze verschei­denheid van de bevolking oplegt. Als vrijheid een middel wordt om een minderheid te onderdrukken, komt vrijheid in dienst te staan van onvrijheid. Het is duidelijk dat er dan een nieuw vrijheidsbegrip nodig is om op een inzichtelijke manier uitdrukking te geven aan het verzet tegen de dwingende prak­tijken van een overheid die tijdelijk en onterecht op ‘seksuele vrijheid’ bouwt om zijn racistische agenda door te voeren.
Mijn opvatting is niet dat men voor of tegen regulering van haatdragende taal moet zijn, omdat ik niet denk dat zulke kwesties in abstracto kunnen worden opgelost. Ze moeten ge­contextualiseerd worden om te bekijken hoe de reguleringen zelf worden ingezet om verdergaande politieke doelen te be­reiken of te verijdelen. De conclusies die Opgefokte taal over de Verenigde Staten trekt, kunnen bijgevolg niet ongewijzigd naar de huidige toestand in Nederland worden overgezet. Terwijl de weigering om racistische dreigementen te erkennen in de Verenigde Staten gekoppeld werd aan een overtrokken idee van de gevaren van homoseksuele uitspraken, leek het uitdrukken van homoseksualiteit in Nederland een hulpmid­del te worden voor onderwerping aan racisme door de over­heid [ Butler mikt hier op Verdonk, M.T.] .

Het is zeker niet mijn bedoeling om seksuele vrijheden op te geven voor religieuze vrijheden. Maar ik vraag me af hoe een politiek eruit zou kunnen zien die zich op beide punten tegen overheidsdwang keert, en die zich uitspreekt voor een verbinding van seksuele minderheden met de strijd tegen nieuwe vormen van Europees racisme.[…]”

 

Toegevoegd op 29-8-2012:

 

In Duitsland is er een hoog oplopende controverse over de Adorno-prijs die op 11 september aan Judith Butler zal worden verleend. De Zentralrat der Juden in Deutschland verzet zich hiertegen, omdat de (overigens Joodse) filosofe Butler Israël bekritiseert.

Judith Butler wordt antisemitisme  verweten, iets waartegen de filosofe zich terecht verweert.

De stad Frankfurt staat achter de beslissing om de Adorno-prijs aan Judith Butler te verlenen.

Een groep linkse wetenschappers heeft een solidariteitsverklaring met Judith Butler ondertekend.

Over de controverse rond de Adorno-prijs

Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief