Wetenschap Kunst Politiek

Sint Joris dag, dag van de rozen en boeken in Catalonië

9 comments

Mijn dochter mailt uit Barcelona waar zij als antropoloog een spannende onderzoeksbaan heeft (Communal resource management bij de Maya’s in Mexico) over Diada de Sant Jordi, Sint Joris dag in Catalonië, de nationale feestdag, en ook het feest van het boek en het gedrukte woord.

Wikipedia: “Traditioneel geeft men er aan vrienden en familie op die dag een boek, een roos en een korenaar. Het is voor uitgevers dan ook een belangrijke dag en veel debuten verschijnen in die periode. Op Sint-Jorisdag 2007 verscheen zo een volledige nieuwe editie van de Gran Diccionari de l’Enciclopèdia Catalana”

Mijn dochter zegt het ietsje anders (zie ook de Engelse wikipedia) , namelijk dat de mannen de vrouwen een roos geven (zij krijgt dus rozen van haar Catalaanse vriend) en de vrouwen de mannen een boek.

“…  a rose for love and a book forever”

Rozen zijn met deze dag  geassocieerd sinds de middeleeuwen, maar het geven van boeken is een meer recente traditie uit 1923, toen een boekhandelaar begon de feestdag te promoten als een manier om de bijna gelijktijdige dood van Miguel Cervantes  en  William Shakespeare  op 23 april 1616 te herdenken.

(Zie ook: Cervantes, de dood, toneel en Don Quichot)

 Barcelona  is de hoofdstad van uitgeverijen van de Catalaanse  en de Spaanse taal;  en de combinatie van liefde en geletterdheid werd snel overgenomen.


Read more..

Shakespeare Naar het u bevalt/ As you like it

17 comments

Ik zag ineens dat er in de bomen langs de weg brieven hingen.
Ik maakte eentje open.

De enveloppe was niet dicht geplakt, alleen dichtgevouwen. Er stond:

“Dit leven vindt, bevrijd van s’werelds woelen,
In bomen tongen en in beekjes boeken,
Wijsheid in stenen, goed in alle dingen.”

Klinkt goed, dacht ik, schreef het op in mijn agenda, en stopte het briefje terug in de enveloppe.



In de volgende brief stond:


“Wij, getrouwe geliefden, maken zonderlinge bokkensprongen; maar zoals alles in de natuur sterfelijk is, zo ook is de verliefde natuur dodelijk dwaas.”

Kan kloppen, dacht ik en schreef het op.


“Wie onder groene bomen
Hier stil met mij wil dromen,
En graag zijn liedje zingt
Als ’t vogelbekje klinkt,
Kom hier gezwind, gezwind, gezwind
Niets dat hem kwelt
In woud en velt
Dan regen, kou en wind.”
 
Ach, zo erg is het toch niet met kou en wind, dacht ik terwijl ik mijn sjaal om mijn hoofd wikkelde in de snijdende noordwestenwind.


“Voor een minnaar die -God sta hem bij- geen stof tot conversatie heeft, is de delicaatste uitweg een kus.”

Zal ik onthouden, dacht ik, maar, wat zijn dit toch voor rare teksten?

 

In de volgende, de laatste, stond:

“It was a lover and his lass,
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
That o’er the green corn-field did pass
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
In the spring time, the only pretty ring time,
When birds do sing, Hey ding a ding, ding:
Sweet lovers love the spring.
Between the acres of the rye,
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
These pretty country folks would lie,
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
In the spring time, the only pretty ring time,
When birds do sing, Hey ding a ding, ding:
Sweet lovers love the spring.
This carol they began that hour,
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
How that a life was but a flower,
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
In the spring time, the only pretty ring time,
When birds do sing, Hey ding a ding, ding:
Sweet lovers love the spring.
And therefore take the present time,
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
For love is crowned with the prime
With a hey, and a ho, and a hey nonino,
In the spring time, the only pretty ring time,
When birds do sing, Hey ding a ding, ding:
Sweet lovers love the spring.”
 


Nu begreep ik het. Het is allemaal tekst uit Shakespeares lente-liefdes-komedie
As you like it/ Naar het u bevalt. (
Hier de volledige Engelse tekst).

Een of ander gek heeft deze briefjes in de bomen gehangen.
God alleen weet waarom.

[..in ‘Naar het u bevalt’ hangen ook heel wat briefjes in de bomen..]

“It was a lover and his lass” met muziek van Thomas Morley is
hier te beluisteren op You Tube

 

 

 

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

Midzomernachtsdroom: de vrouw in de maan

30 comments

De maan is de eigenlijke hoofdpersoon in Shakespeare’s “Midzomernachtsdroom“.

De openingszinnen van Theseus en Hippolyta gaan over de stand van de maan:

THESEUS Nu draaft ons bruiloftsuur gezwind nabij,
Hippolyta; vier blije dagen brengen

Een nieuwe maan. Maar o, wat neemt die oude
Toch langzaam af! Zij stremt al mijn verlangens,
Zoals een weduwe die, oud en kwijnend,
Nog met haar schoonzoons rente ’t leven rekt.

HIPPOLYTA Vier dagen zinken weldra weg in nacht,
Vier nachten zullen snel de tijd verdromen;
Dan wordt de zilvren boog der maan opnieuw
Gespannen aan de hemel, en aanschouwt
Zij onze bruilofsnacht.”

En ook later in het stuk wordt de maan vele keren genoemd.

De maan treedt ook zelf op en spreekt, met een lantaarn in zijn hand (in scene 5,1: de Pyramus en Thisbe – parodie).

Eerst zegt de maan:

Deze lantaarn is de gehoornde maan,
Ik ’t mannetje in de maan, neem dat maar aan.”

De “gehoornde maan” is – zoals de hele Pyramus en Thisbe-episode – een aanspeling op Ovidius’ Metamorphoses, waar de volle maan meerdere malen aangeduid wordt als “de horens tot een schijf sluitend” ( boek 2; 344 en 455)

Later in dezelfde scene 5,1 zegt de Midzomernachts-maan nog eens (ik haal het nu aan in het Engels):

All that I have to say, is to tell you, that the lanthorne is the moon; I, the man in the moon; this thorne bush, my thorne bush; and this dog, my dog.”

Eigenlijk zou de genoemde “man in de maan” beter de “vrouw in de maan” moeten heten, tenslotte is de godheid van de maan een vrouw: Diana, die door meerere motieven ook nauw verbonden is aan Shakespeare’s Midzomernachtsdroom. De hond bijvoorbeeld, die door de man in de maan wordt genoemd, speelt aan op de Actaeon-episode in de Metamorphoses, waar Actaeon de badende Diana bespiedt en voor straf van zijn eigen honden wordt verscheurd.

Dus ik maak nu van Shakespeare’s tekst:

“Ik moet u allen vertellen, dat de lantaarn de maan is, ik ben het vrouwtje in de maan, die doornstruik is mijn doornstruik en die hond is mijn hond.”

Emil Nolde, Midzomernachtsdroom, 1910

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief