Wetenschap Kunst Politiek

Zwarte kraai

5 comments

Mijn zwarte hond houdt van zwarte kraaien, net als ik.

Hier hond en kraaien en een blog over de kraai in de kunst.


Zwarte hond en zwarte kraaien



Tussen het Centraalstation in Den Haag en de Academie van de Kunsten zweeft een grote, dreigende maar ook schaduw-gevende kraai in de bomen, gemaakt door Henk Rijzinga, die zegt: “De kraai is een slimme dief, die altijd langer leeft dan het kadaver waar hij bij zit.”



Een andere kunstenaar, Florentijn Hofmann, maakte in 2006 een grote kraai die in Leiden op het waaghoofd stond. Deze zwarte kraai, die in 2006 een zwerftocht maakte langs verschillende steden, staat nu bij het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam .

Een kraai kraait niet, maar krast. Het “kraa-kraa-kraa” werd vroeger begrepen als “cras-cras-cras” wat “morgen” betekent in het Latijn. Deze zondige duivelsvogel moedigde dus de mensen aan om het zondenbekentenis op te schorten tot “morgen” – en dat was voor Christenen zeker niet de bedoeling.

Een symbolische ambivalent-positieve betekenis heeft de kraai in Lewis Carrolls “Alice in spiegelland”.


[Illustratie Pat Andrea]

In het hoofdstuk “Twiedeldum en Twiedeldie” maakt een kraai de ruziemakenden Twiedeldum en Twiedeldie bang zodat zij ophouden te vechten:


“Just then flew down a monstrous crow,

As black as a tar-barrel;
Which frightened both the heroes so,
They quite forgot their quarrel.”

“Een angstaanjagende kraai vloog langs,
Zo zwart als roet en leer.
Dat maakte onze helden bang
En ze ruzieden niet meer.”
(vertaling Sofia Engelsman)

 

“Toen vloog een zwarte kraai voorbij
Een kraai zo godverlaten
Dat beide helden vechtpartij
En ruzie prompt vergaten.”
(vertaling Nicolaas Matsier- zeer elegant)

Angst voor een derde, dat helpt elke ruzie… tussen vrienden, partners, en in een land…..

Of: het perspectief van de dood maakt heel veel dingen triviaal.

E

Vincent van Gogh, Korenveld met kraaien, 1889

Ohara Koson, kraai, ca 1910

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

Liefde voor de vuilnisman

18 comments

De hoogtepunten van de week van mijn hond zijn de dagen als de vuilnis wordt opgehaald.


Niets spannender en lekkerder dan de vuilnisauto (ik schrok me een keer rot toen mijn labrador net als een kat op de smalle muur van het balkon sprong omdat hij de vuilnisauto aan hoorde komen!) ; niemand aardiger dan de vuilnismeneren, die heerlijk ruiken en geen bezwaar hebben tegen enthousiast opspringende honden, in tegendeel!


Bravo voor de rechters die de stakingen in Amsterdam en Dan Haag toestaan!
Goed en belangrijk werk moet goed betaald worden, klaar basta uit.


Hond en vuilnismannen

Vrouw en hond bij Pierre Bonnard

32 comments

Pierre Bonnard heeft vele mooie schilderijen gemaakt met vrouw en hond.
Nu ik zelf erg gelukkig ben met mijn kleine Labrador interesseer ik me nog meer voor het thema “Vrouw en hond” waarover ik een jaar geleden heb geschreven (Vrouw en hond in de beeldende kunst ) .
 
 Vorige week zag ik in een NRC-column van Frits Abrahams, dat Charlotte Mutsaers in haar bundel “Paardejam” het essay ‘Fik & Snik’ had geschreven over het merkwaardige feit dat mensen nooit moeten huilen om schilderijen. Wel om muziek, boeken en films ( …en foto’s zeg ik erbij…)
 
“Zij krijgt dat niet helemaal verklaard, maar ze noemt wel een uitzondering. Ze moest, eindelijk, huilen om een schilderij van Pierre Bonnard: Marthe et son chien Black. Een meisje met een zwarte hond bij het haardvuur. “
 
Ja, waarom wij bij schilderijen niet vaak moeten huilen- intrigerende vraag. Ikzelf ben sowieso eigenlijk geen visuele type, dus mij moeten jullie niet vragen.
Maar Pierre Bonnard is een gouden tip inzake “Vrouw en hond”- en ook sowieso.
 

 

Pierre Bonnard, Le dejeuner du chien, 1910
 

Pierre Bonnard, Vrouw met hond, 1922
 

Pierre Bonnard, Vrouw met hond, 1891

 

 

 
 

Pierre Bonnard, The toilet

 
 
 

maria trepp

.

 

Vrouw en hond in de beeldende kunst

13 comments


Honden in de literatuur en filosofie, daarover zal ik nog een andere blog schrijven, maar ik noem nu even de hele “kynische” traditie in de filosofie (“kynos”=Grieks voor hond) en Kafka’s intrigerend verhaal “Forschungen eines Hundes“. Ook bij Cervantes, Edgar Allan Poe en Thomas Mann vindt men belangrijke hondenverhalen. En over “vrouw en hond” vindt men een schitterend verhaal bij Helga Ruebsamen, “Beer is terug”.

Mechelse herder rottterdamse schouwburg foto Maria Trepp

Mechelse herder rottterdamse schouwburg foto Maria Trepp

Honden in het theater: kort geleden zag ik in de Rotterdamse Schouwburg “Bleib opus #3” van Michel Schweizer; een filosofisch toneelstuk over mens, hond en controle, waar vijf Mechelse herders op het podium staan, lopen, blaffen…
In deze voorstelling spelen behalve honden alleen maar mannen.
Man en hond: de klassieke combinatie.

Hier kunnen jullie mij in het foyer zien met een Mechelse herder.

Het motief “Vrouw en hond ” (of meisje en hond) ben ik vaak in de beeldende kunst tegen gekomen.

Bij
Pat Andrea, en zijn illustraties bij “Alice in Wonderland”:

Pat Andrea Alice en de hond

Bij Maaike Schoorel in de Haarlemse Hallen

Maaike Schoorel, meisje met hond
Bij Constant in het Stedelijk Museum Schiedam

Constant, vrouw en hond

en bij Jacques Turk tijdens de Leidse Kunstroute

Jacques Turk

Klassiek is naturlijk de Diana/Artemis met haar honden:

Rubens, Diana met hond

Hond en maan

17 comments

Ter gelegenheid van de huidige volle maan hier een paar surreële foto’s.

 

Het thema “Hond en maan bij Shakespeare” heb ik al eerder besproken, en het idee voor de kleurrijke lisdoddes is afkomstig van Pat Andreas illustraties bij Alice in Wonderland.

En ter afsluiting nog Joan Miró :

Meest recente berichten