Wetenschap Kunst Politiek

De hand als zelfportret: Meret Oppenheim, Lucebert

15 comments

Paul Depondt bespreekt  in de Volkskrant het boek van de Antwerpse verzamelaar Ronny Van de Velde ‘Artists’ handbook’: “Elke hand is een zelfportret, een hand is – zoals je dat wel eens leest – ook de trouwe dienaar van de muze. De afdruk van een hand (of een voet) is een signatuur.”

Ik weet niet of Meret Oppenheim ook afgebeeld staat op een van  de 600 pagina’s bij Van de Velde. Het artikel is een uitnodiging voor mij om de hand te laten zien die Meret Oppenheim heeft gemaakt. In een collage laat zij hand en toren een woorden.

Die Hand ( Turm) 1933/1964/1982

Wat opvalt: de hand is verminkt: de vingers afgesneden, de belangrijke duim ( die de mens tot mens maakt) ontbreekt.

De toren is geen zelfbewuste Toren van Babel.

Oppenheims toren is een reflectie op het menselijk gebrek, en toch trots en vrolijk door de kleuren en de blokken, die misschien een kind heeft opgestapeld.

 

De afdruk van een hand (of een voet) is een signatuur

Dat pas ook erg goed bij mijn recente blog Zand

En
mijn hand
schrijft tekens
in het zand….



 

En hier expressieve handen van Lucebert

Lucebert, handen, 1950

Meest recente berichten