Wetenschap Kunst Politiek

Gustave Caillebotte in het Gemeentemuseum Den Haag

1 comment

In het Gemeentemuseum in Den Haag tot 20 mei een tentoonstelling over Gustave Caillebotte (1848-1894).

Het eerste overzicht van deze grootse kunstenaar in Nederland,  waarbij de nadruk ligt op de wisselwerking tussen zijn schilderkunst en de opkomende fotografie.

G._Caillebotte_-_Fruits_sur_un_etalage fruit fruchte

G._Caillebotte_-_Fruits_sur_un_etalage

Geschiedenis fotografie photography history geschichte

Geschiedenis v d  fotografie

Cailebotte_-_Nature_Morte bloemen rozen rosen

Caillebotte_-_Nature_Morte Rosen

Rosen_(Pinatypie) Geschiedenis fotografie photography history geschichte

Geschiedenis vd fotografie Rozen(Pinatypie)

Gustave_Caillebotte_-_The_Yellow_Fields_at_Gennevilliers bloemenvelden blumenfelder

Gustave_Caillebotte_-_Blumenfelder

G._Caillebotte_-_Les_jardiniers 1875 garten tuin

G._Caillebotte_-_Les_jardiniers 1875 Garten

Caillebotte_Gustave_Femme_Nue_Etendue_Sur_Un_Divan vrouwelijk naakt nackte frau

Caillebotte_Gustave_Femme_Nue_Etendue_Sur_Un_Divan

Geschiedenis fotografie Robert_Demachy

Geschiedenis fotografie Robert_Demachy

Brooklyn_Museum_-_Apple_Tree_in_Bloom_(ommier_en_fleurs_-_Gustave_Caillebotte apfelbaum bluete appel boom bloei lente

Gustave_Caillebotte Apfelbaumbluete

Geschiedenis v d fotografie 1841 Joseph-Philibert Girault de Prangey

Geschiedenis v d fotografie 1841 Joseph-Philibert Girault de Prangey

G._Caillebotte_-_L'Yerres,_pluie Regen rain

Gustave Caillebotte Regen

Caillebotte_-_Nasturceskerskresse

Caillebotte_-_Kresse

Gustave_Caillebotte_-_Jour_de_pluie__Paris regendag Regentag

Gustave Caillebotte Regendag in Paris

Geschiedenis v d fotografie B. W. Kilburn 1891

Geschiedenis v d fotografie B. W. Kilburn 1891

 

www.passagenproject.com

Alexander Calder: Cirque Calder en speelgoed

2 comments

Dit voorjaar is een groot overzicht van Alexander Calder (1898-1976) in Nederland te zien in het Gemeentemuseum in Den Haag:

 

Alexander Calder

De grote ontdekking

11 februari 2012 t/m 28 mei 2012

“De grote ontdekking” draait om het legendarische bezoek van Alexander Calder aan het atelier van Piet Mondriaan in Parijs in 1930. Dit bezoek markeert een keerpunt in Calders carrière; het opent zijn ogen voor de abstracte kunst.

In 1926 verhuisde de Amerikaan Alexander Calder, technicus en kunstenaar, naar Parijs, waar hij een studio opbouwde in het Montparnasse. Toen hij in Parijs woonde werd Calder vriend met een aantal avant-garde kunstenaars, waaronder Joan Miró , Jean Arp en Marcel Duchamp.

Cirque Calder en speelgoed

In 1926 begon Calder speelgoed te maken. Later dat najaar begon Calder  zijn Cirque Calder te creëren, een miniatuur circus die op ouderwetse wijze gemaakt was van draad, touw, rubber, textiel, en andere gevonden voorwerpen.  Hij maakte veel verschillende circusartiesten, van slangenmensen tot zwaardslikkers en leeuwentemmers.

 

Video zie hier

Het circus met is ontworpen om in koffers te passen, is draagbaar en maakte mogelijk dat Calder overal kon optreden. Hij gaf geïmproviseerde shows, die het gedrag van een echte circus nabootsten. Al gauw werd zijn Cirque Calder populair bij de Parijse avant-garde.


Clips van performances zijn te vinden op youtube  en ook te zien in het Gemeentemuseum. In het Gemeentemuseum is ook Calders simpel-charmant spelgoed opgesteld.

De Cirque Calder kan gezien worden als het begin van Calders belangstelling voor zowel draadsculptuur alsook kinetische kunst. Calder ontwierp al sommige van de personages in het circus voor een performance opgehangen aan een draad, bijvoorbeeld de trapezkunstenaars. Het waren echter zijn experimenten met zuiver abstracte beeldhouwkunst, na zijn bezoek bij Mondriaan in 1930, die leidden tot zijn eerste echte kinetische beeldhouwwerken. Dit bezoek staat dan ook centraal in de tentoonstelling, waar het atelier van Mondriaan is nagebouwd.

Calder had een scherpe blik voor de technische balans van sculpturen en benutte deze voor het ontwikkelen van de kinetische beeldhouwwerken, die Duchamp de ultieme bijnaam “ mobiles” gaf, een Franse woordspeling die zowel “mobile” alsook “drijfveer” betekent.  Calders kinetische gebalanceerde beeldhouwwerken worden beschouwd als een van de vroegste uitingen van een kunst die bewust afweek van het traditionele idee van de kunst als een statisch object. Hij integreerde de ideeën van beweging en verandering als esthetische factoren.

over de mobiles zie Blewbird

 

Deze tekst staat ook op mijn Duitse blog
Maria Trepp

Novemberdag/ Jan Toorop

9 comments

Koud, regen.
Spit in mijn rug.
Hond mag niet eten
vanwege operatie vandaag.

Oh bahhhhhh.


Ik houd me redelijk vrolijk met mijn passiebloemen count down.
Ze geven het nog niet op.
Echt waar.
Minimaal zes heb ik vanochtend gezien door natte brillenglazen.



Passiebloem, Leiden 4 nov 2009

Ik maak nu elke dag foto’s en zal hier nog de laatste dag vermelden dat er passiebloemen waren (met foto!)


Jan Toorop, Novembermiddag, 1885

Nu te zien in het Gemeentemuseum Den Haag in  “Voorbij de horizon”


———————————————————————–

6 nov 2009 Passiebloem Leiden

Duinen in de kunst: Toorop, Mondriaan, Van Gogh

34 comments

Twee mooie moderne schilderijen van de duinen waren te zien in het Haagse Gemeentemuseum ( ‘De XXste eeuw’)



Jan Toorop, Duinen en zee in Zoutelande, 1907

Piet Mondriaan, Duin II, 1909

Toorop en Mondriaan waren van af 1908 beviend met elkaar. Toorop was bekend met het pointillisme van Seurat, en dat is hier op deze schilderijen ook terug te zien.

Hier nog een vrij onbekend schilderij van Vincent van Gogh met duinen:

Vincent van Gogh, Duinen, 1882

In de tentonstelling “Voorbij de horizon” (tot 7 februari 2010) in het Gemeentemuseum Den Haag hangen meerdere schitterende duin-schilderijen van Mondriaan.

Felgekleurd, stemmig, woest, vriendelijk, vlak, glooiend, figuratief, abstract twee- én driedimensionaal: het landschap doet zich in de moderne kunst op vele manieren voor. Van landschappen vol dramatiek en emotie in de romantiek tot volledig abstracte werken in de jaren zestig van de twintigste eeuw, waarbij de land art kunstenaars het fysieke landschap gebruiken als drager voor een kunstwerk. De tentoonstelling Voorbij de horizon toont hoe de verbeelding van het landschap de laatste twee eeuwen is veranderd en hoe de manier waarop het landschap werd weergegeven exemplarisch was voor de gedachten over kunst en de verbeelding van de realiteit in een bepaalde tijdgeest.
Mondriaan vervaardigde aan het begin van de twintigste eeuw enkele zonovergoten luministische duinlandschappen. In deze werken experimenteerde hij met de weergave van licht, zowel boven de horizon als gereflecteerd in zee.”


“Duin I”, “DuinII”en “Duin III” hangen hier naast elkaar:


Piet Mondriaan, Duin I



Piet Mondriaan, Duin II


Piet Mondriaan,  Duin III

In de tentoonstelling “Cézanne Picasso Mondriaan in nieuw perspectief”,  ook in het Haagse Gemeentemuseum, zijn twee schitternde duinlandschappen van Mondriaan  in zeer groot formaat te zien:



Piet Mondriaan, Duinen bij domburg, 1910



Piet Mondriaan, Duinlandschap, 1911

Uit de Catalogus bij de tentoonstelling:

“[..] Duinlandschap is een [..] voorbeeld van wat Modriaan begreep als ‘kubisme’.
Zoals in het luminisme de schildertoets, de kleur, uit elkaar genomen en ‘gedivisioneerd’ werd (zoals dat heette), zo ‘divisioneerde’ Mondriaan de vorm van het uitge­strekte en kale duingebied bij Vrouwenpolder, met uitzicht over het Veerse gat op de kust van Noord-­Beveland. De opbouw van deze voorstelling is een combinatie van schichtige hardgroene en fel blauwe driehoeken, doorschoten met zacht violette banen,in de lucht voor de wolken en in het landschap voor de duinen.
Opvallend zijn de vinnige, korte, evenwijdig lopende verfstreken waaruit alle facetten zijn opge­bouwd. Met name de harde combinatie van het blauw en het groen bracht hem in de buurt van de door hem bewonderde Van Dongen en van Sluijters. Ook zij maakten in hun recente werk gebruik van die harde, vlakke kleurencombinatie. Maar juist de ontstane afwijking van de natuurlijke vorm bracht Mondriaan in Duinlandschap ook dicht in de buurt van een streven naar abstractheid, van meer en meer vergeestelijking. Want het moderne, het vergeestelijkte, moet zich niet alleen in symbolen, maar ook in lijnen openbaren.” ( p 64)

en hier nog een duinlandschap van Paul Klee:



Paul Klee duinlandschap

———————————————————–

Der blaue Reiter: Gabriele Münter en Wassily Kandinsky

no comment

Het kunstenaarspaar Gabriele Münter en Wassily Kandinsky is een van de vele kunstenaarsparen die in het Gemeentemuseum in Den Haag werden getoond in de tentoonstelling Liefde!Passie! Kunst!
 
Kandinksy en Münter woonden en schilderden vanaf 1908 in het stadje Murnau bij München, zij maakten beiden deel uit van de groep Der Blaue Reiter, een kleine groep gelijkgestemde kunstenaars in Duitsland, die van ongeveer 1911 tot 1914 bestond. De vernieuwingsbeweging ontstond in München opgericht door Wassily Kandinsky, Franz Marc, August Macke en Alexej von Jawlensky. De stroming wordt tot het expressionisme gerekend.

Leuk is dat Münter en Kandinsky hetzelfde motief op verschillende manieren hebben uitgewerkt: Promenade.

gabriel münter, promenade, 1904


wassily kandinsky, promenade, 1904



van gabriele münter en schilderij met paul klee:

gabriele münter, mann im sessel- paul klee, 1913

Anders dan Kandinsky ging Münter niet de abstracte weg in, maar bleef naief en naturalistisch schilderen. Kort daarop ging hun relatie stuk; hun wegen scheidden.
 

Gabriele Münter, Kandinsky aan het schilderen, 1903


Wassily Kandisky, Gabriele Münter schilderend in Kallmünz, 1903


wassily kandinsky, portret gabriele münter, 1905

zie ook:

 

 

Alexej von Jawlensky en Marianne Werefkin  

Franz Marc    

Wassily Kandinsky, ‘Een centrum ‘ (1924)

Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief