Wetenschap Kunst Politiek

Amaryllis / Hippeastrum in de Leidse Hortus

11 comments
Amarlis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarlls/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Alfresco

Amarllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarylls/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Dancing Queen

Amarylis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarylls/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Exotic peacock

Amarylis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarylis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Magic green

Hier de Amaryllis-versie van Theocritos;  inleiding en vertaling van A. Maria van Erp Taalman Kip

Een geitenhoeder is in de ban van zijn liefde voor Amaryllis. Hij laat zijn geiten onder de hoede van zijn maatje Tityros achter en wil haar een serenade brengen. Maar Amaryllis geeft geen enkel teken van leven. Het is een bucolische variant op het stedelijke ‘lied voor de gesloten deur’, met dit verschil dat Amaryllis in een grot woont.”   ……………………………………………………………………………………………………………..

“Hulde breng ik Amaryllis door liederen voor haar te zingen.
Daar op de heuvel grazen mijn geiten en Tityros hoedt ze.
Tityros, jij die me na aan het hart ligt, zorg voor mijn geiten,
neem ze, Tityros, mee naar de bron, en wees goed op je hoede
voor de Libysche ram, die gele; pas op voor zijn kopstoot.

O Amaryllis, mijn schoonheid, waarom kijk je niet meer naar buiten,
nodig je mij, jouw lief, niet meer uit in je grot? Soms uit afschuw?
Vind je, mijn bruid, dat mijn neus van nabij bekeken te stomp is,
vind je mijn baard soms te ruig? Ik verhang me nog als je zo doorgaat.

Kijk, ik breng appels mee; waar jij me gebood ze te plukken,
heb ik er tien geplukt en morgen breng ik weer nieuwe.

Let toch op mij en de smart die mij kwelt. Mijn dierbaarste wens is
om die zoemende bij daar te zijn en je grot in te vliegen,
heenslippend door de klimop en de varens die je verbergen.

Nu ken ik Eros volledig: een krenkende god. Hij werd stellig
door een leeuwin gezoogd en tot wasdom gebracht in de struiken,
hij die me langzaam verzengt en me foltert tot in mijn gebeente.

Jij met je stralende blik en je donkere brouwen, mijn liefste,
een en al steen, omhels toch je geitherder, laat me je kussen.
Ook in kussen alleen ligt zoete verrukking besloten. “

 

Herderinnetje Amaryllis (William Holman Hunt)  prerafaeliet

Herderinnetje Amarylis (William Holman Hunt)

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarylls/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarylls/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amarllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

..maar de mooiste is Aphrodite.

1

Amaryllis Hippeastrum

Amarylls Hippeastrum

2

Amaryllis Hippeastrum

Amrylls Hippeastrum

3

Amaryllis Hippeastrum

Aaryllis Hippeastrum

4

Amaryllis Hippeastrum

Amarylls Hippeastrum

5

Amaryllis Hippeastrum

Amarylls Hippeastrum

6

Amaryllis Hippeastrum

Amarylls Hippeastrum

7

Amaryllis Hippeastrum

Amarylls Hippeastrum

8

Amaryllis Hippeastrum

Amarylls Hippeastrum

 

 

advent amaryllis hippeatrum kerst

Amarllis Hippeastrum in een kerststuk
foto Wildfeuer wikimedia commons

 


maria trepp

Bloemen in de Leidse Hortus: Temptation, prelude…

21 comments
Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

Amaryllis/ Hippeastrum foto Maria Trepp

..maar de mooiste is Aphrodite.

In de Leidse Hortus zijn nog tot 1 maart veel bijzondere Amarylissen/ Hippeastrums te zien.

[Hippeastrum Temptation, Prelude, Aphrodite, van boven naar benden]

Diashow met Chopin ballade klik hier

Amaryllis is oorspronkelijk een herderinnetje uit de Idyllen van Theocritus en van Vergilius.


Een geitenhoeder is in de ban van zijn liefde voor Amaryllis. Hij laat zijn geiten onder de hoede van zijn maatje Tityros achter en wil haar een serenade brengen. Maar Amaryllis geeft geen enkel teken van leven. Het is een bucolische variant op het stedelijke ‘lied voor de gesloten deur’, met dit verschil dat Amaryllis in een grot woont. “
……………………………………………………………………………………………………………..

“Hulde breng ik Amaryllis door liederen voor haar te zingen.
Daar op de heuvel grazen mijn geiten en Tityros hoedt ze.
Tityros, jij die me na aan het hart ligt, zorg voor mijn geiten,
neem ze, Tityros, mee naar de bron, en wees goed op je hoede
voor de Libysche ram, die gele; pas op voor zijn kopstoot.


O Amaryllis, mijn schoonheid, waarom kijk je niet meer naar buiten,
nodig je mij, jouw lief, niet meer uit in je grot? Soms uit afschuw?
Vind je, mijn bruid, dat mijn neus van nabij bekeken te stomp is,
vind je mijn baard soms te ruig? Ik verhang me nog als je zo doorgaat.

Kijk, ik breng appels mee; waar jij me gebood ze te plukken,
heb ik er tien geplukt en morgen breng ik weer nieuwe.


Let toch op mij en de smart die mij kwelt. Mijn dierbaarste wens is
om die zoemende bij daar te zijn en je grot in te vliegen,
heenslippend door de klimop en de varens die je verbergen.

Nu ken ik Eros volledig: een krenkende god. Hij werd stellig
door een leeuwin gezoogd en tot wasdom gebracht in de struiken,
hij die me langzaam verzengt en me foltert tot in mijn gebeente.


Jij met je stralende blik en je donkere brauwen, mijn liefste,
een en al steen, omhels toch je geitherder, laat me je kussen.
Ook in kussen alleen ligt zoete verrukking besloten. “

 

Meest recente berichten