Wetenschap Kunst Politiek

Archive for the ‘ Kunst- Vincent van Gogh ’ Category

Regendag in de kunst

4 comments

Vincent van Gogh, In de regen, aquarel, herfst 1882

In navolging van van Hiroshiges houtsnede “Onverwachte bui op de Grote Brug bij Atake” (1857)

maakte van Gogh een eigen schilderij:

Brug in de regen naar Hiroshige“, 1887.

Van Gogh omkaderde de voorstelling rondom met een decoratieve rand en voegde ook hier zelf Japanse karakters toe.

Hiroshige,_Travellers_surprised_by_sudden_rain regen

Hiroshige,_regen, paraplu

Zie ook Louis van Tilborgh, Van Gogh en Japan.

Franz Marc, Im Regen, 1912

 

Gustave_Caillebotte_-_Jour_de_pluie__Paris regendag Regentag

Gustave Caillebotte Regendag in Paris

G._Caillebotte_-_L'Yerres,_pluie Regen rain

Gustave Caillebotte Regen

zie ook de grote Gustave Caillebotte-overzichtstentoonstelling in Frankfurt

Iris sprookje/Iris bloem/ Vincent Van Gogh en anderen

13 comments

Iris gele lis

Iris gele lis

Iris foto Maria Trepp

Iris foto Maria Trepp

trof ik ook bij mijn uitstapje na Florence (de stad van de Iris!] een buitengewoon mooie iris aan in de tuin van mijn oom.

Geel-rode iris

Iris foto Maria Trepp

Iris foto Maria Trepp

gele iris in de avond

Iris foto Maria Trepp

Iris foto Maria Trepp

 

Iris foto Maria Trepp

Iris foto Maria Trepp

De blauwe iris, die erg goed past bij het sprookje van Herman Hesse, “Iris”  dat zo begint:

Blauwe iris

`In het ontluikend voorjaar van zijn kindsheid wandelde Johannes door de groene tuin. Onder de bloemen van zijn moeder was er een, die hem bijzonder lief was: zwaardlelie heette zij. Hij vlijde zijn wang tegen haar langwerpige, lichtgroene bladeren, legde zijn vingers tastend tegen haar scherpe punten, snoof diep de geur op van het grote, wonderlijke bloeisel en keek lang achtereen naar binnen. Daar rezen lange reeksen gele vin­gers omhoog uit de bleekblauwe bloembodem, en daartussendoor leidde een doorschijnend pad naar de diepere regionen van de kelk en het verre, blauwe geheim van het bloeisel. Die was hij ten zeerste toegedaan, langdurig keek hij naar binnen en zag de gele, delicate delen nu eens als een gou­den omheining langs de paleistuin en dan weer als een dubbele reeks van fraaie droombomen met daartussenin de geheimzinnige weg naar het in­wendige, transparant en doorregen met levende aders, breekbaar als glas. De welving beschreef een boog, en verder naar achteren ging het pad tussen de gouden bomen tot op oneindige diepte verloren tussen onvoorstelbare afgronden, terwijl daaroverheen de violette gewelven een majesteite­lijke kromme volgden en toverachtig ijle schadu­wen wierpen op het stille, popelende wonder. Jo­hannes wist dat dit de mond was van de bloem, dat voorbij de gele pronkgewassen in de blauwe krocht haar hart en gedachten waren enderge­bracht, en dat haar adem en haar dromen via deze riante, doorschijnende, glazig geaderde weg in en uit gingen. En naast de grote bloemtuil stonden kleinere, die nog niet open gegaan waren, op stevige, sappige stelen in een kelkje van bruinachtig groene wik­kels; daaruit drong de jonge bloesem stil doch vastbesloten naar voren, stevig ingepakt in licht­groen en lila tot bovenaan toe, waar het jonge, diepe violet in exacte, zorgzame rolletjes zijn tere punten aan het licht bracht. En ook op deze stevig in elkaar gedraaide, jonge bloemblaadjes tekende zich reeds een netwerk van adertjes en honderd­voudige patronen af. `
……………………………………………………………………………………………………………………………………..

Vincent van Gogh heeft de blauwe irissen meerdere malen geschilderd:

Vincent van Gogh, Irissen,1889

Vincent van Gogh, Irissen,1890

De wikmedia-user Jebulon heeft een paar zeer mooie foto’s op wikimedia geplaatst:

Iris_Sig._Na._Chiara_I wikimedia commons Jebulon

Iris_Sig._Na._Chiara_I wikimedia commons Jebulon

Iris_Marcel_Turbat l wikimedia commons Jebulon

Iris_Marcel_Turbat l wikimedia commons Jebulon

Iris_iron_strip wikimedia commons Jebulon

Iris_iron_strip wikimedia commons Jebulon

Iris_barbata_elatior wikimedia commons Jebulon

Iris_barbata_elatior wikimedia commons Jebulon

Iris Gay parasol wikimedia commons Jebulon

Iris Gay parasol wikimedia commons Jebulon

Iris_japonica wikimedia commons Bouba

Iris_japonica wikimedia commons Bouba

user Bouba

Iris variegata wikimedia commons

Iris variegata wikimedia common user Kor!an

user Kor!an

Hier een moooie Jugendstil-vaas met iris:

en een Tiffany-theescherm met Iris:


Van Gogh van dichtbij

8 comments

Van Gogh Up Close  is de titel van de tentoonstelling in het Philadelphia Museum of Art,  die daar nog tot 6 mei te zien is.

Vincent van Gogh was een kunstenaar van uitzonderlijke intensiteit, niet alleen in zijn gebruik van kleur en het uitbundig gebruik van verf, maar ook in zijn persoonlijk leven. Hij voelde zich sterk aangetrokken tot de natuur, en zijn werken – met name degene die hij maakte in de jaren vlak voordat hij zichzelf doodde- treffen de kijker met de kracht van de emoties. De tentoonstelling richt zich op de tumultueuze laatste jaren, een periode van koortsachtige artistieke experimenten die begon toen Van Gogh in 1886 Antwerpen verliet en naar Parijs ging en doorging tot zijn dood in Auvers in 1890.

Van Gogh maakte in deze tijd stillevens en landschappen die verschilden met wat men ooit eerder had gezien, doordat hij  traditionele schildertechnieken radicaal veranderde of deze vaak algeheel terzijde schoof.  Hij experimenteerde met scherptediepte en focus.  Hij gebruikte verschuivende perspectieven en bracht vertrouwde voorwerpen “dicht bij” op de voorgrond.

En hij maakte enkele van de meest originele werken van zijn carrière, werken die de ontwikkeling van de moderne schilderkunst dramatisch veranderden.  Hij creëerde een serie stillevens en schilderijen van bloemen en fruit, waarbij hij zich vooral richtte op aspecten van schaal, hoek, en kleur.  In veel van deze werken kunnen voorwerpen van bovenaf worden gezien, of worden zij in een strak bijgesneden ruimte geplaatst die geen aanwijzingen geeft over de context of de omgeving.  Stukken fruit lijken naar voren te kantelen en dreigen uit het beeld te rollen.

Vincent van Gogh, Mandje appels, 1887

Vincent van Gogh, Mandje appels, 1887

Mandje appels, 1887

Gewoon een mand met appels?   Nee. Een belangrijk moment van Van Goghs ontwikkeling van de close-up.  Hier heeft Van Gogh het tafelkleed en de achtergrond weggelaten en dit mandje appels weergegeven in een ongedefinieerde zee van kleur met behulp van een vederlicht penseelstreek.

De close-ups van grashalmen, korenschoven en boomstammen, die de voorgrond van een aantal van de landschappen uit deze periode domineren, wijzen op meer dan alleen een gedetailleerde studie van het onderwerp – ze duiden op een diepe belangstelling voor de afbeelding van de zintuiglijke en emotionele ervaring van het buitenleven. 
Rond deze tijd begon hij ook  Japanse houtsneden te verwerven. Hij bewonderde deze vanwege hun decoratieve kleur en tweedimensionale composities, en hij verwelkomde de ideeën van de Japanse kunstenaars die in nauw samenspel werkten  met de natuur, en het “het kleinste grassprietje” bestudeerden om de natuur als geheel beter te begrijpen. (zie ook Vrouw in kimono bij Vincent van Gogh;  Regendag/ De regen bij Vincent van Gogh ; Vincent van Gogh en Utagawa Hiroshige)

En toen hij in 1888 naar Arles verhuisde, schreef van Gogh dat een verblijf in het zuiden van Frankrijk sterk leek op een bezoek aan Japan.

Het strenge bijsnijden en comprimeren van voor-en achtergrond suggereert de werkwijze die gebruikt werd in de houtsneden van Utagawa Hiroshige en Hayashi Roshü, die dienden als een belangrijke inspiratiebron voor Van Gogh, die met zijn broer Theo honderden van deze houtsneden verzamelde.

Korenveld van 1888 bijvoorbeeld duwt de hemel bijna naar de top van het doek, wat in een gecomprimeerd perspectief resulteert.

Vincent van Gogh, korenveld hoge horizont

Vincent van Gogh, korenveld hoge horizont


De landschappen die hij heeft geschilderd rond Arles tonen hun Japanse invloed in een wijds uitzicht over het platteland en met hun hoge horizonlijnen, terwijl de landschappen die hij in 1889 en 1890 in Saint-Remy en Auvers ging maken dichte, meer gestructureerde werken zijn.  Gedomineerd door een scherm van bomen of vallende regendruppels suggereren deze schilderijen de directheid en nabijheid van Van Goghs omgeving.

Vincent van Gogh regendruppels raindrops

Vincent van Gogh regendruppels raindrops

Een jaar voor zijn dood schreef hij in een brief aan zijn zus: “Ik … moet altijd gaan kijken naar een grasspriet, een pijnboom-tak, een korenaar, om mezelf te kalmeren.”

Vincent van Gogh, Korenaren" van 1890

Vincent van Gogh, Korenaren” van 1890

In “Korenaren” van 1890, is er helemaal geen hemel maar een symfonie van lange, uitgestrekte penseelstreken die wuivende grasbladen suggereren.

“Ik heb geprobeerd om het geluid van de wind in de korenaren te schilderen,” schreef Van Gogh aan zijn vriend, de schilder Paul Gauguin.

In zijn laatste werken komt Van Gogh op een nog meer dramatische wijze dichter bij zijn onderwerpen door het verminderen van de diepte van het veld en het maximaliseren van het expressieve effect van zijn penseelvoering en kleur.  Een nauw gerichte blik op een groepje van iris, een wirwar van amandel-takken, en de levendige patronen van een keizermot zijn slechts enkele van de beelden in een gedurfde serie stillevens die het hoogtepunt van de tentoonstelling markeren.  

Het was een radicale manier van het schilderen van een landschap, het neerkijken op de voeten. De nadruk ligt op de voorgrond details. Vaak is de ondergroei het eigenlijke onderwerp in al zijn vruchtbare rijkdom en zonovergoten weelderigheid.

Vincent van Gogh, bos met bloemen

Vincent van Gogh, bos met bloemen

 Maar Van Gogh kijkt zo nu en dan ook naar boven, zoals hij deed in “Amandelbloesems,” met een levendige hemel van aquamarijn gezien door de takken van een bloeiende boom.

Vincent van Gogh, Amandelbloesem almond flowers

Vincent van Gogh, Amandelbloesem almond flowers

 

Maria Trepp


Het symbolisme van Vincent van Gogh

2 comments

Straks opent in het Van Gogh museum in Amsterdam de tentoonstelling Dreams of nature. Symbolisme van Van Gogh tot Kandinsky

Het symbolisme is de laatste jaren weer meer in de belangstelling gekomen. Het is een kunststroming die aan het eind van de 19e eeuw ontstond als reactie op het impressionisme. Kunstenaars wilden dromen en visioenen oproepen in plaats van de zichtbare werkelijkheid, als reactie op de groeiende industrialisering en het materialisme in Europa. Hun werken weerspiegelden veelal een verlangen naar schoonheid, esthetisch raffinement, verhevenheid, spiritualiteit, mythologie en abstractie.

Het symbolisme verenigde een klein clubje van kunstenaars die droomden en theoretiseerden over de eenheid van de kunsten.

Ook een aantal werken van Van Gogh kan men symbolistisch noemen, met name de werken die in contact met de symbolist en dromer Gauguin tot stand kwamen (zie bijvoorbeeld de zelfportretten van Van Gogh en Gauguin en de paasschilderijen van beiden).  Maar ook het feit dat Van Gogh sterk vanuit ideeën werkte, en lang bezig was met een bepaald thema voordat hij er een schilderij van maakte, brengt hem in de buurt van andere symbolisten. Zijn schilderijen hebben diepere betekenissen, verborgen symboliek en verwijzen naar literatuur en muziek.

Hier een paar voorbeelden van symbolistische thema’s van schilderijen van Vincent van Gogh:

Natuur en suggestie: meer dan een getrouwe weergave van de werkelijkheid zijn de landschappen van de symbolisten een reflectie van de gevoelens die de natuur opriep bij de kunstenaar. Hier “Knotwilgen bij zonsondergang”: let op de zonnestralen.

Vincent van Gogh symbolisme Knotwilgen bij zonsondergang

Vincent van Gogh symbolisme Knotwilgen bij zonsondergang


Dromen en visioenen: Sommige symbolisten schilderden dromen en visioenen, de wereld achter de waarneembare werkelijkheid. Hier Van Goghs “Herinnering aan de tuin in Etten” Arles,1888.

Vincent van Gogh, symbolisme, Herinnering aan de tuin in Etten” Arles,1888

Vincent van Gogh, symbolisme, Herinnering aan de tuin in Etten” Arles,1888


De stad als een mysterieus droomachtig landschap: Caféterras bij nacht

Vincent van Gogh Symbolisme Caféterras bij nacht

Vincent van Gogh Symbolisme Caféterras bij nacht

 

De kosmos: in zijn landschappen verbeeldde Van Gogh ideeën over natuurkrachten, kosmische energie en de nietigheid van de mens tegenover de natuur.

 

Vincent van Gogh, symbolisme, kosmos,  Sterrennacht, 1889 starry night

Vincent van Gogh, symbolisme, kosmos, Sterrennacht, 1889

Vincent van Gogh, Sterrennacht, 1889

klik hier voor een fantastische interactieve video Starry Night

Vincent van_Gogh, symbolisme, Sterrennacht over de Rhone, 1889 starry night

Vincent van_Gogh, symbolisme, Sterrennacht over de Rhone, 1889


Vincent van Gogh, Sterrennacht over de Rhone

Vrouw in kimono bij Vincent van Gogh, Georg Breitner, Claude Monet

15 comments

 Toen Japan in 1854 zijn grenzen openstelde geraakte de Westerse kunstwereld in de ban van de Japanse kunst.

Japan toonde zijn nagenoeg onbekende kunst op de Wereldtentoonstelling van 1862 in Londen en 1867 in Parijs. Japanse kunst en gebruiksvoorwerpen, zoals kimono’s, waaiers, gelakte voorwerpen en kamerschermen werden een rage.
De gestileerde motieven in de grafische kunst van kunstenaars als beïnvloedde de stijl van veel Westerse kunstenaars, zoals Vincent van Gogh.

Hier de Courtisane in kimono van Vincent van Gogh (1887, Van Gogh Museum Amsterdam), die hij had overgenomen van een tentoonstellingsaffiche over Japanse kunst.

Courtisane in kimono van Vincent van Gogh

Courtisane in kimono van Vincent van Gogh

Vincent van Gogh portret portrait portraet 863px-Le_Pere_Tanguy

Vincent van Gogh portret portrait portraet Le_Pere_Tanguy japonisme.
Auguste Rodin, grote bewonderaar van Van Gogh, kocht dit portret.

Georg Hendrik Breitner, bevriend met Van Gogh, heeft in dezelfde tijdsperiode (1883-99) een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono’s.

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Georg Breitner, Meisje in rode kimono

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Georg Breitner, Meisje in kimono

In het Museum Boijmans in Rotterdam hangt een bijzonder schilderij van Breitner met een meisje in kimono dat een oorbel vastmaakt:

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Breitner, Het oorringetje/ Voor de spiegel

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Georg Hendrik Breitner heeft een aantal schilderijen gemaakt van meisjes in kimono (1883-99)

Claude Monet, vrouw in kimono

Claude Monet, vrouw in kimono

Claude Monet, Madame Monet in rode kimono, 1876

Kievitsbloemen in Leiden

4 comments

Langs het fietspad van Leiden naar Warmond (lange bocht Merenwijk) staan over een lengte van meerdere honderd meters de charmante mooie, fragiele kievietsbloemen.

Kievitsbloem fritillaria Leiden


Kievitsbloem fritillaria Leiden

Kievitsbloem fritillaria Leiden

“Snakes head” heet deze bloem in het Engels

De  kievitsbloem die via de natuurwetenschapper Olof Rudbeck van Leiden in Zweden is terecht gekomen dient daar zelfs als symbool en de landschapsbloem “Kungsängsliljan” van Uppland.

In de Leidse Hortus zijn nog meer soorten van fritillaria’s te zien.



Fritillaria Thunbergii uit Japan

Fritillaria verticillata uit China




Fritillaria Imperialis Aurora Keizerskroon

Vincent van Gogh, Fritillarias in een koperen vaas, 1887

 

 

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

 

Fritillaria’s/ Leidse Hortus/ Vincent van Gogh

12 comments

De Kievitsbloem, Fritillaria meleagris, is mijn lievelingsbloem, maar ik wist niet dat deze fritillaria maar één van vele verschillende soorten fritillaria’s was.

Kivietsbloem Fritillaria meleagris foto Maria Trepp

Kivietsbloem Fritillaria meleagris foto Maria Trepp

Hier een paar andere fritillaria’s plus een schilderij van Vincent van Gogh.

Fritillaria Thunbergii uit Japan foto Maria Trepp

Fritillaria Thunbergii uit Japan foto Maria Trepp

Fritillaria Thunbergii uit Japan

Fritillaria verticillata uit China foto Maria Trepp

Fritillaria verticillata uit China foto Maria Trepp

Fritillaria verticillata uit China

Fritillaria Imperialis Aurora Keizerskroon foto Maria Trepp

Fritillaria Imperialis Aurora Keizerskroon foto Maria Trepp

Fritillaria_camschatcensis_in_Mount_Haku_2011-07-17 Alpsdake

Fritillaria_camschatcensis wikimedia Commons Alpsdake

Alpsdake

Fritillaria_uva-vulpis_DHochmayr

Fritillaria_uva-vulpis_ Hochmayr

Fritillaria_rhodia_Rhodos_01 Orchi wikimedia commons

Fritillaria_rhodia_Rhodos_01 Orchi wikimedia commons

Orchi

Fritillaria_messanensis Pavle Cikovac wikimedia commons

Fritillaria_messanensis Pavle Cikovac wikimedia commons

Fritillaria_gentneri

Fritillaria_gentneri

Fritillaria agrestis

Fritillaria agrestis

Fritillaria_atropurpurea_4 Stan Shebs wikimedia commons

Fritillaria_atropurpurea_4 Stan Shebs wikimedia commons

Stan Shebs

Fritillaria atropurpurea C. Webber wikimedia commons

Fritillaria atropurpurea C. Webber wikimedia commons

 

Fritillaria eastwoodiae

Fritillaria eastwoodiae

Eric in SF

 



Vincent van Gogh, Fritillarias in een koperen vaas, 1887

Doodshoofd als zelfportret bij James Ensor en Vincent van Gogh

8 comments


In zijn atelier bewaarde James Ensor (zie de tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag) doodshoofden, maskers en hoofddeksels, die vanaf 1888 regelmatig in zijn werk voorkomen. In Ensors werk had de schedel een morbide, ironische en fantastische connotatie en komt vaak als zelfportret voor. De schedel is blijkbaar de “ik”-vorm van Ensors maskers: Ensors eigen lachend masker.

Mij bevalt het als de dood een deel van het leven is, en als de doden vrolijk meedoen in het leven. Magisch, fantastisch, menselijk.

 

Op 27 april 2011 schrijft Joost Zagerman in de Volkskrant uitgebreid over dit schilderij “Het schilderend geraamte”.

Uit zijn artikel:

“Achter het schildersezel staat, palet in de hand, een geraamte. De schilder mag dood zijn – maar gelukkig ziet ‘ie nog goed in het pak. En is hij omringd met kunst. Voor het schilderend geraamte op het doek is dat misschien een troost.

De Vlaamse kunstenaar James Ensor (1860-1949) maakte Het schilderend geraamte omstreeks 1895. Uit een foto blijkt dat Ensor zijn eigen atelier minutieus heeft nageschilderd. En om te onderstrepen dat dit toch echt de werkomgeving is van de schilder zelf, voegde hij er rondslingerende maskers aan toe, de maskers waar Ensor in later werk zijn handelsmerk van zou maken. “

“De kunstenaar achter zijn ezel: het is een beproefd genrestuk, en eeuwenlang diende het onder meer om de maatschappelijke positie van de schilder te onderstrepen.”

“Misschien wil Het schilderend geraamte ons het volgende meedelen: ik, de onbegrepen grootmeester uit Oostende, laat alle kleuren baden in het kleurrijkst denkbare licht. De dood is niet zwart- de dood is onder ons, in ons, en begoochelt ons met alle kleuren van de regenboog. Ik, Ensor, weet dit, maar u nog niet. Ik vertel het u, niet voor mijn plezier, maar omdat de waarheid gezegd, geschilderd moet worden. De dood, grimmig en geniepig, is grijs noch zwart maar schenkt ons met satanisch genoegen de meest uitbundige kleuren. Voor wie dit niet gelooft biedt mijn alter ego, het schilderend geraamte, inzicht in deze waarheid. Kijk naar wat het geraamte in zijn atelier heeft staan: de meest kleurige meesterwerken – de meest kleurige doodsaanzeggingen. “

Ook Vincent van Gogh heeft kort daarvoor een soortgelijk zelfportret gemaakt:

Vincent van Gogh, Schedel met brandende sigaret, 1885



De schedel van Van Gogh houdt het midden tussen (zelf)portret en stilleven.

Zwagerman:

“Theo van Gogh – en ik heb het hier nu niet over Vincents broer, maar over de vermoorde filmer uit onze eigen tijd – heeft zich in een interview eens laten ontvallen dat hij zich vaak betrapte op de gedachte dat het een groot misverstand is te denken dat wij hier op aarde in leven zijn. We zijn allemaal zo dood als een pier, alleen is er niemand die ons dit vertelt. Doodgaan betekent niet dat je je levensadem uitblaast en naar het dodenrijk verhuist, nee, het is de finale bekrachtiging van onze zijnstoestand, met als enige uiterlijke verandering het vergaan van het vlees op onze botten. Ons kloppend hart en onze polsslag geven het ritme aan waarmee ons geraamte zal uitbotten. Zoiets. “

 

De schedel is klassiek in de kunst als Memento Mori.

Hier een afbeelding van de Heilige Hieronymus. Ik kies een schilderij van Albrecht Dürer, omdat ik nu met Dürer bezig ben in verband met de Lucas van Leyden tentoonstelling in de Leidse Lakenhal (blog volgt).

De lente bij Vincent van Gogh

9 comments

 

Vincent van Gogh, Bloeiende perzikbomen, 11 april 1888 peachtrees

Vincent van Gogh, Bloeiende perzikbomen, 11 april 1888

Vincent van Gogh, Bloeiende perzikbomen, 11 april 1888

zie de briefen van Van Gogh 11 april, “Pink peach trees”

Vincent van Gogh, Amandelbloesem, 1890

Vincent van Gogh, Amandelbloesem, 1890

Vincent van Gogh, Amandelbloesem, 1890

Vincent van Gogh, Perenboom in bloei

Vincent van Gogh, Perenboom in bloei

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vincent van Gogh, Perenboom in bloei

zie brief aan Emile Bernard, 12 april 1888

Vincent van Gogh bezat veel Japanse prenten die hem zeer inspireerden, onder meer van Hiroshige. Van Gogh maakte van twee prenten van Hiroshige bijna exacte kopieën in olieverf.

Vincent van Gogh, De bloeiende pruimenboom naar Hiroshige (1887)

Vincent van Gogh, De bloeiende pruimenboom naar Hiroshige (1887)

Vincent van Gogh, De bloeiende pruimenboom naar Hiroshige (1887)


Utagawa Hiroshige, De pruimenboomgaard bij Kameido, 1857

Van Gogh koos andere kleuren dan Hiroshige. Van Gogh voegde bovendien zelf de lettertekens toe, die hij uit een ander houtsnede over nam [!] .

Zie ook Louis van Tilborgh, Van Gogh en Japan.

 

Van Gogh was ook sterk beïnvloed door Millet (zie mijn blog hierover )

Millet lente spring Fruehling

Millet lente

Maria Trepp

Zelfportret met hoed: James Ensor, Vincent van Gogh en anderen

no comment
In het Gemeentemuseum in Den Haag opent op zaterdag een grote tentoonstelling over Belgische expressionist James Ensor (1860-1949). Hier zijn ironisch zelfportret met bloemenhoed.

James Ensor zelfportret met hoed

James Ensor zelfportret met hoed

 

En hier een keuze van zelfportretten van kunstenaars die zichzelf – soms met verschillende – hoofdbedekkingen hebben afgebeeld: Rembrandt, Van Gogh, Manet, Cezanne, Macke….
Rembrandt zelfportret met hoed

Rembrandt zelfportret met hoed

Rembrandt zelfportret

Vincent van gogh zelfportret met hoed

Vincent van gogh zelfportret met hoed

Vincent van Gogh, zelfportret

Manet zelfportret met hoed

Manet zelfportret met hoed

Eduard Manet, zelfportret

Cezanne zelfportret met hoed

Cezanne zelfportret met hoed

Cezanne zelfportret

August Macke zelfportret met hoed

August Macke zelfportret met hoed

August Macke zelfportret

…en hier nog Joseph Beuys:

Joseph Beuys zelfportret

zie hier een overzicht met de zelfportretten van Vincent van Gogh, met en zonder hoed

Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief