Wetenschap Kunst Politiek

Luchtfietsen, of Fantasie en werkelijkheid

11 comments

Een luchtfiets staat voor iets wat niet bestaat.

 Alleen bestaan luchtfietsen wel degelijk.

“Een luchtfiets, ook Human Powered Aircraft (HPA) genoemd, is een toestel dat uitsluitend met de menselijke inspanning van de vlieger(s) als energiebron gevlogen wordt….

Daedalus-human-powered-aircraft-luchtfiets

Daedalus echt vliegende luchtfiets

Inmiddels staat het afstandsrecord op meer dan 115 km, gevestigd met de 31 kilo zware MIT Daedalus 88.”

In het Duits heet het “Muskelkraft-Flugzeug”.

Een mooi gedicht over het wel of niet kunnen vliegen van de mens van Bertolt Brecht:


Der Schneider von Ulm

„Bischof, ich kann fliegen“, 
Sagte der Schneider zum Bischof. 
„Pass auf, wie ich’s mach’!“ 
Und er stieg mit so ‘nen Dingen, 
Die aussahn wie Schwingen 
Auf das große, große Kirchendach. 
        Der Bischof ging weiter.
        „Das sind so lauter Lügen,
        Der Mensch ist kein Vogel,
        Es wird nie ein Mensch fliegen“, 
        Sagte der Bischof vom Schneider.„Der Schneider ist verschieden“, 
Sagten die Leute dem Bischof.
„Es war eine Hatz. 
Seine Flügel sind zerspellet 
Und er lag zerschellet 
Auf dem harten, harten Kirchenplatz.“ 
        „Die Glocken sollen läuten,
        Es waren nichts als Lügen,
        Der Mensch ist kein Vogel,
        Es wird nie ein Mensch fliegen“, 
        Sagte der Bischof den Leuten.

 

 

De leukere luchtfiets-modellen klapperen met de vleugels, zoals in het gedicht, en het werkt.

Echt waar.

Ornitopter” heet dat.


Leonardo da Vinci Ornitopter-design

Leonardo da Vinci Ornitopter-design

 

Otto Lilienthal kleiner Schlagfluegelapparat

Otto Lilienthal, kleiner Schlagflügelapparat

Tags: , , , , ,

11 Responses to “Luchtfietsen, of Fantasie en werkelijkheid”

  1. j de kat schreef:

    Kinderen die vragen worden doodgeslagen. Maar een kat wordt hier op zijn wenken bediend. Waar moet het heen met deze wereld?
    “Als katten schubben hadden…”, placht een van mijn grootmoeders te zeggen.
    hoi.

  2. 'joost sr schreef:

    Om met de mij zo geliefde Brecht te spreken, dat heb je met bisschoppen (ook Duitse)..ze kunnen niet meer geloven, wel hard klokken luiden. Trouwens, ken je dat oude verhaal van die twee Boeddhistische monniken. In hun volle geconcentreerdheid liepen ze over het water. Toen hun concentratie verslapte, gingen ze kopje onder. Dit doet je wrsch ook aan een ander oud verhaal denken!

    • Maria Trepp schreef:

      ja, wonderen .. luchtfietsen en waterlopen….
      Als Luthers kind werd ik opgevoed met de toelichting: Jezus liep over het water, en dat was omdat de mensen niet zagen dat er stenen in het water lagen.
      Goed Luthers/protestants: natuurwetenschap en geloof gaan samen. Simon Stevin:”Wonder en is gheen wonder”.

      Nog iets leuks, Joost: toevallig zie ik in de statistieken dat iemand hier op dit blog is beland met de zoekopdracht “theologie is luchtfietsen”!!

  3. j de kat schreef:

    Aha, dat is een goeie, Joost. Mooi onderwerp ook voor een beeldverhaal: waterlopen.

    Overigens heb ik na bijna vijf jaar (15 okt. is Shima jarig) de indruk dat Fi en haar dochters nooit tot een fatsoenlijke nagelomgang zullen komen, ook niet waar het vermeende krabplanken en -palen betreft. Maar Shima’s tweelingbroer Jip heeft zich helemaal aangepast. Hij kan nu met mijn arm stoeien zonder een schrammetje te maken. Ook zijn moeder en oudste zus beginnen niet meteen meer te gillen bij een avance van hem.
    Ik weet nog niet waar dat klauwprobleem precies zit bij de katten. Jet, de oudste poes hier maar geen familie van de rest, is altijd heel secuur en voorzichtig met haar nagels, behalve als het om de meubels gaat – dan dus net als de andere poezen.

    • Maria Trepp schreef:

      “Ik weet nog niet waar dat klauwprobleem precies zit bij de katten”
      De mentaliteit. Het zijn een soort roof- of wildkatten. Shima in ieder geval. Maar nu ze ouder wordt is ze meer aanhankelijk en wil op schoot. Dat is niet echt makkelijk, ik zal valkeniershandschoenen moeten aanschaffen.

  4. 'joost sr schreef:

    Dat moet beslist een natuurwetenschapper zijn geweest, die op het water slechts kopje onder kan gaan! Je kunt volop lachen in de lucht. Als je kopje onder gaat, wordt dat moeilijker..Zie ook mijn reactie op je volgende blok!

  5. j de kat schreef:

    Je moet haar contact met je vel juist niet vermijden. Als ze bloed aan je (handen) ruikt realiseert ze zich dat je kwetsbaar bent en dat ze dus voorzichtig(er) moet zijn. Het helpt ook als je dan luid en duidelijk au zegt.
    Ik heb ze hier allemaal wel zo ver dat ze dat begrijpen. Het voornaamste probleem is dat ze op schoot behaaglijk haar klauwen in je broek slaan als je hen aait. Jip en Jet hebben ook dat afgeleerd, Kee (die nu Stoffi heet omdat ze niet begreep dat ik haar Kee noemde) zit principieel niet op schoot.
    Dus: Was nicht ist, ist möglich.

  6. j de kat schreef:

    Ja, daar zit het verschil met een niet gedomesticeerd roofdier. Dat slaat toe als het bloed ruikt.
    Maar je bent toch niet kleinzerig?

    • Maria Trepp schreef:

      Kleinzerig, superwoord dat ik zelden zie en nooit gebruik. Nee, ik ben niet kleinzerig, al is het alleen maar omdat ik onder hypochonders ben opgegroeid, dus ik stel me over het algemeen niet aan.
      Maar tussen Shima en mij houd ik toch altijd liever een spelletje!

Leave a Reply



Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief