Wetenschap Kunst Politiek

Vrouw en hond bij Pierre Bonnard

32 comments

Pierre Bonnard heeft vele mooie schilderijen gemaakt met vrouw en hond.
Nu ik zelf erg gelukkig ben met mijn kleine Labrador interesseer ik me nog meer voor het thema “Vrouw en hond” waarover ik een jaar geleden heb geschreven (Vrouw en hond in de beeldende kunst ) .
 
 Vorige week zag ik in een NRC-column van Frits Abrahams, dat Charlotte Mutsaers in haar bundel “Paardejam” het essay ‘Fik & Snik’ had geschreven over het merkwaardige feit dat mensen nooit moeten huilen om schilderijen. Wel om muziek, boeken en films ( …en foto’s zeg ik erbij…)
 
“Zij krijgt dat niet helemaal verklaard, maar ze noemt wel een uitzondering. Ze moest, eindelijk, huilen om een schilderij van Pierre Bonnard: Marthe et son chien Black. Een meisje met een zwarte hond bij het haardvuur. “
 
Ja, waarom wij bij schilderijen niet vaak moeten huilen- intrigerende vraag. Ikzelf ben sowieso eigenlijk geen visuele type, dus mij moeten jullie niet vragen.
Maar Pierre Bonnard is een gouden tip inzake “Vrouw en hond”- en ook sowieso.
 

 

Pierre Bonnard, Le dejeuner du chien, 1910
 

Pierre Bonnard, Vrouw met hond, 1922
 

Pierre Bonnard, Vrouw met hond, 1891

 

 

 
 

Pierre Bonnard, The toilet

 
 
 

maria trepp

.

 

Tags: , ,

32 Responses to “Vrouw en hond bij Pierre Bonnard”

  1. Ina Dijstelberge schreef:

    Avatar van Ina DijstelbergeAlhoewel misschien niet direct huilen, roepen schilderijen toch veel emoties op…
    In het geval van bovenstaande is het een mengeling van vertedering en eenzaamheid.

    Nico groeit …

  2. helena schreef:

    Avatar van helenaNee, om schilderijen huil ik ook niet gauw. Tenzij de kwaliteit "om te huilen is",….:-)
    Maar met foto’s heb ik dat ook niet zo snel op de een of andere manier.

    Wat een mooie foto van jou met de labrador! Een schat van een hond!

  3. Joke Mizée schreef:

    Avatar van Joke MizéeHet is trouwens ook een bekend feit dat mensen sneller huilen om (het leed van) dieren dan om (dat van) mensen. Tranen zijn vaak afhankelijk van een bepaald moment, een trigger – en dat heb je bij schilderijen niet. De ontlading vindt i.h.a. niet plaats tijdens het meegeleefde verdriet (dat bezorgt hooguit een brok in de keel), maar op het moment van een contrapunt (wanneer bv blijkt dat er toch nog medeleven bestaat of zoiets).

  4. martien schreef:

    Avatar van martienDe laatste schilderij kende ik niet, 🙂

  5. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria Trepp@Ina, vertedering en eenzaamheid.erg goed gezegd.
    Nico is bijna dubbel zo groot als hij was toen ik hem kreeg een maand geleden. Nu kunnen we ook echte kleine wandelingetjes maken. Heel erg leuk.
    @Helena, als kunst me maakt huilen maakt is altijd het muziek.Alleen in mineur. Mijn dochter huilde altijd meteen op los toen ze klein was en er een liedje werd gezongen in mineur…
    Maar het gaat erom welke herinneringen en associaties opstijgen denk ik.
    @Joke: “Het is trouwens ook een bekend feit dat mensen sneller huilen om (het leed van) dieren dan om (dat van) mensen” – ja en dat is wel heel erg!!
    Daarom was ik vroeger ook niet zo’n dierenvriend, omdat ik altijd dacht, de mensen gaan voor.
    @Martien, ik kende Bonnard helemaal niet (bewust).

  6. Jeroen de Baaij schreef:

    Avatar van Jeroen de BaaijNou houd ik persoonlijk niet heel erg van het werk van Bonnard, toch vind ik dit een leuk blog. De vraag die je stelt is namelijk interessant. Nou ben ik zelf sowieso niet zo’n huiler, films en boeken krijgen mij ook nooit zover. Slechts bij muziek wil ik nog wel eens natte ogen krijgen als het juist lied op het juiste moment gespeeld wordt. Maar in alle gevallen is het natuurlijk slechts een trigger voor emotie die er al langer zit.
    Ik zou zo snel ook geen antwoord weten dus op je vraag, maar vind het wel leuk om er even bij stil te staan.

  7. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppNou als we darbij stil staan jeroen: laat ons allemaal proberen te herinneren wanneer we voor het laatst bij een kunstwerk huilden, en waarom dat dan was!
    Ik weet het zo snel ook niet overigens…

  8. Zwollywood schreef:

    Avatar van ZwollywoodHet grappige hier is dat we nadenken over huilen bij het zien van een schilderij….niemand overkomt dit blijkbaar. Maar wat ook grappig is Maria is de vraag of honden kunnen huilen…..Het antwoord is Ja.
    Als honden eenzaam zijn, huilen ze. Ze blaffen en janken, maar huilen ook. Ik heb wel honden gezien die hele natte ogen hadden…..
    Ook is het zo dat honden altijd naar iemand toegaan die huilt. Een hond wil dan troosten. Wíst je dat?

  9. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria Treppzwolly, nou dat honden janken wist ik, en dat ze willen troosten dat geloof ik meteen. Mijn hond is sterk op mij gericht en voelt me aan.

    Volgens mij LACHT hij trouwens ook. Als ik met hem speel en hij ligt op de rug, dan opent hij zijn snuit wijd, en wrijft met zijn pootjes langs. Het ziet uit als lachen, en ik weet dat hij erg van spelletjes houdt.
    Hij klacht natuurlijk niet hahaha, maar hij maakt wel gekke geluidjes ongevee als een varken.
    Hij lijkt uberhaupt veel op een gelukkig varken.

  10. Jezzebel schreef:

    Avatar van Jezzebel@Maria, ik hou heel erg van het werk van Bonnard.

    Ik huil bij sommige schilderijen.
    De eerste keer dat me dat overkwam was bij het werk van Ori Reisman in het Tel Aviv museum.
    Heel genant, tranen bleven maar stromen.

    Mooie foto van jou en je pup.
    .

  11. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria Treppwaar was het dan met Reisman, en wat was het in jou dat hij raakte?

  12. laila schreef:

    Avatar van lailaGefeliciteerd met die leuke pup.
    Hoe heetie?

  13. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppNico

  14. George Knight schreef:

    Avatar van George KnightBuigingen voor Nico

    Uit het boek vervaagt
    Nico de mus, want de hond
    dartelt naar voren.

  15. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppGeorge, ik ken de Nederlandse kinderliteratuur nauwelijks ( mijn kinderen zijn in Zweden geboren en Duits/Zweedstalig opgegroeid ) , daarom ken ik ook Nico de mus niet.
    Een gemis.

    Ik ken alleen de domino-mus die men meende te moeten doodschieten.
    Met een kanon.

    Nico is de zoon van Coco, van daar..
    Hij is ontzettend leuk: leergierig, goedmoedig, intens in zijn spel, rustig ( ik probeer hem daartoe ook op te voeden en het rustig te houden) , vrolijk.
    Eten, slapen en met andere honden spelen, of met mij, dat zijn zijn hobbies.
    Hij heeft al geleerd rustig met de katten om te gaan, al kost hem dat veel inspanning.

    Hij vindt dat zij hem provoceren door zo dicht mogelijk bij hem langs te lopen.
    Dat vraagt gewoon om blaffen!!

  16. George Knight schreef:

    Avatar van George Knight@Maria
    Inderdaad die mus die men meende te moeten doodschieten vanwege een recordpoging. Nou dat haalde het nieuws wel. Ik zie op mijn netvlies ook de filmbeelden van De Grote Mussen Campagne rond 1960 in China. Mussen zouden graszaden opeten. Er werden tienduizenden Chinese mussen opgejaagd en gedood. Met als gevolg dat de sprinkhanen daarna vrij spel hadden en de oogsten opvraten. Hogere politiek die ingrijpt in de dierenwereld, da’s hoogmoedig van de mensen.

    Dus Nico is Cocooszoon. Kattenvriend, hhmmm. Maar ik verwees niet naar een boek, maar naar Het Boek. Een leven(dig)e hond is natuurlijk rijker. Groeten aan N.
    http://bijbelaantekeningen.blogspot.com/2007/02/nicodemus.html

  17. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppGeorge, de bijbel hoor ik eigenlijk ook goed te kennen, maar aan Nicodemus heb ik geen seconde gedacht!!!
    Erg leuk, en ook de Chinese mussenepisode die je vertelt.

    Honden, zullen die in de bijbel voorkomen anders dan metaforisch??

    Ik heb ergens een concordantie liggen, geerfd van mijn grootvader, waarmee ik ooit in pre-internet tijden heb vastgesteld dat vlinders vreemd genoeg NIET in de bijbel voorkomen!

    Honden zijn in de islamitische wereld niet geliefd zoals we inmiddels weten dankzij Jip en Janneke in Iran..

    Honden en literatuur, ja daarmee wilde ik sowieso aan de slag. Komt nog, maar ik kom nu tijd te kort voor alles behalve Nico.

  18. martin schreef:

    Avatar van martinHet komt niet vaak voor dat ik moet huilen om kunst.
    Soms wel. Sowieso huil ik niet vaak en misschien
    relatief wel vaak juist om kunst. Een film maakt het
    meeste kans. Dat kan ook zijn omdat ik me machteloos
    voel. Een schilderij kan dat ook doen. Onderhuidse
    wreedheid die er in verwerkt is, een schilderij als
    Guernica kan het bij me lost maken. Foto’s maken
    ook regelmatig die heftige emotie in me los. Muziek
    ook, maar minder vaak. Dan is het vaak om een
    situatie waarin ik het eerder hoorde.

  19. George Knight schreef:

    Avatar van George Knight@Maria
    Honden en literatuur. In het Nederlandse taalgebied is er de laatste jaren door onder andere Jan Siebelink, Midas Dekkers, Hans Dorrestijn over geschreven. Dat weet jij. Maar het mooist is natuurlijk Charlotte Mutsaers. Het allermooist Rudy Kousbroek met Medereizigers, maar hij is eigenlijk toch meer een katten- dan hondenmens. Een foto met ezeltjes is om te huilen.
    http://www.augustus.nl/result_titel_pers.asp?id=2216

  20. Jezzebel schreef:

    Avatar van Jezzebel@Maria, het is altijd moeilijk om uit te leggen wat je precies raakt.
    Ik zag zijn eenzaamheid.
    Hoe hij naar de wereld kijkt.
    En de onmogelijkheid van de wereld om hem te zien.
    Diepe liefde voor het land en zijn omgeving.

    Ken je het werk van hem?

    http://www.artisrael.org/image/view/2151/preview

    Dit is zijn Negev Woman.

    Ah, en honden komen in de bijbel wel voor.
    ‘And the dogs will eat Jezebel by the walls of Jericho,’ thus cried the Lord by the prophet Elijah
    Maar dat wist je toch al?
    .
    .

  21. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria Trepp@Martin, blijkbaar verschilt het toch sterk hoe men reageert op kunst.. guernica, ja daar heeft zeker bijna iedereen sterke emoties bij, maar emotie en tranen, dat is ook weer een belangrijk verschil. Bij tranen zit een soort katharsis.
    @George, dank voor de links , nee ik ben nog niet erg belezen in de Nederlandse literatuur over honden. Ik heb me alleen een keer enorm bezig gehouden met het honden-thema in Meyrinks ‘Walpurgisnacht’, en in verband daarmee de poedel bij Goethes faust (=Mephistopheles) en de honden in Shakespeares ‘Macbeth’.. en dan Thomas Mann, Herr und Hund, natuurlijk.
    Cervantes ligt al jaren op mij te wachten….
    Ik kom zeker met een honden-literatuur-blog!

    @jezzebel nee ik wist het niet en ben met stomheid geslagen. Ik zal het allemaal nalezen. Spannend!
    Ori Reisman ken ik niet… mooi….
    Maar geraakt zijn en huilen, nogmaals, dat valt bij helemaal niet samen.

  22. jan bouma schreef:

    Avatar van jan bouma@Maria
    Een hond wil vrienden met je worden voor het leven
    en is trouwer dan een man! Hier zul jij wel oren naar hebben.
    Poezen daarentegen gedogen je. (Zoals vrouwen dat soms ook
    doen).

    t Is allemaal wat apodictisch gesteld maar je kunt erover nadenken.

    Bonnard is één van m’n vele favoriete schilders.

  23. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppLeuk Jan!
    Maar mijn poezen zijn ook zeer aan mij gehecht.
    Ik regisseer het samenleven hier in huis, en het gaat best goed.
    Herinnert me wel eerlijk gezegd sterk aan de interactie tuusen mijn kinderen toentertijd: elkaar kritisch en betrokken in de gaten houden.

  24. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppGeorge, ik heb net toevallig een dode mus ontdekt en een hondje, beiden onbekende schilderijen van een bekende schilder.
    Raad jij van wie??
    Kleine tip: hij kwam 1 keer voor op mijn blog (niet vaker…)
    Is moeilijk, hoor. Maar het is een zeer bekende naam en jij kent hem goed.

    http://www.passagenproject.com/dode_mus.jpg
    http://www.passagenproject.com/hond.jpg

  25. Bernard schreef:

    Avatar van BernardLeuk stuk hoor, Maria, maar wat deed jij 3 oktober om 14.03 achter je PC. Als rechtgeaard Leidse, al is het import, behoor je dan op straat te zijn!!

  26. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppBernard, ik leef nu helemaal in de takt met mijn hond en zijn slaap/waakritme!
    Ben bovendien geen feestbeest en de hond geeft me nu veel aangename excuses!!
    Maar ik ben veel rondgelopen met hem in de buurt van de haven, en heb aldaar ook foto’s van de bootjes gemaakt. Goed??

  27. George Knight schreef:

    Avatar van George Knight@Maria
    Van wie zijn de mus en de hond? Leuk om me deze vraag te stellen. Ik weet het echt niet, mijn naam is haas. Ik zou gokken op Breitner.

  28. J de Kat schreef:

    Avatar van J de KatJe mag de kat nog steeds terugbrengen.

  29. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria Trepp@George, hond en mus van Franz Marc, die – dat wist ik niet- sterk beinvloed was door Van Gogh…

    @JdeKat, het gaat goed tussen katten en hond. Weliswaar snapen de katten niet waarom wij nu zo’n snurkend en vretend varkentje in huis moeten hebben, maar zij slaan hem gade met groot interesse. Als een soort observerende wetenschappers.
    Verder hebben zij een eigen kamer met eten en kattebak ( in wat eerder mijn “studeeerkamer” werd genoemd, al heeft men mij daarin nooit studerend kunnen aantreffen…)
    en genieten de katten voorrang in de woonkamer: als hij blaft of stoort speelt hij in de hal. Maar slapen doet hij in zijn bench in de woonkamer, met dekens over de bench, en Shima sluipt dan voorzichtig naar de bench en loert door de dekens om naar het snurkende beest te kijken.
    Dus van liefde is geen sprake tussen katten en hond, wel van sterke betrokkenheid. Niet slecht , toch?

  30. jan bouma schreef:

    Avatar van jan bouma"…’t is een beestenboel bij die trepp!!!!!"

  31. Jacques Verheijen schreef:

    Avatar van Jacques VerheijenIk heb een cartoon gemaakt over de relatie vrouw- hond – man.
    Die staat op http://www.spotpen.nl/man_vrouw_hond.html

  32. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria TreppErg leuk Jaques!

    Ik kom nog terug met een blog over "man en hond" en het werk van Oleg Kulik….

Leave a Reply



Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief