Wetenschap Kunst Politiek

Schemering

no comment

Ik zoek mijn vernieuwing
niet in het ochtendgloren
Ik zal spelen en dromen
in de avondschemering


Willem Mesdag, Schemering [ Gemeentemuseum Den Haag ‘XXste eeuw’]

Herman Gorter, Ik zat eens heel alleen te spelen

“Ik zat eens heel alleen te spelen
op een gedachteharp, de kelen
van schemering en duisternis om mij
fluisterden liedjes, het leek tooverij.

Mijn vingers en mijn oogen teeder gleeden
langs gele snaren, boven en beneden
bleven ze langer, want ik wist niet wat
ver achter in gedachtenvlakte zat.

Een kinderbeeldje, dat is òpgerezen
zwierig in haar gewaad, ze had te lezen
gezeten in haar vreemd gedachtenboek,
nu stond ze in een geelen rimpeldoek.

Nu kwam ze dichter bij, we zijn gekomen
midden ter vlakte onder heel wat boomen,
we spraken niet, want boven zei de wind
al mijn gedachten en die van het kind.

Maar te dansen zijn we wel gegaan
heen en weer, op en neer, een lange baan
van luchtige passen, voeten beurteling
omhoog, omlaag, als rozenbuiteling.

Te dansen zooals twee rozen gaan
rozeroode rozen tusschen groene blaan
samen gesproten van uit eene steel,
twee windewiegelingen, geen geheel
maar altijd twee, hoewel ze ongescheiden
het leven doordansen met hun roode beiden.

Zoo dansten wij, mijn vingers scholen in
’t geelglimmende fluweel, een diepen zin
voelden ze daar van ’t levende dat edel
in ’t gele woonde, en de windevedel
blies uit een adem van een gele stof
zooals een zonneschijn in bloemehof.

Wij zeiden altijd niets maar sprongen om ons om –
haar gouden oogen fonkelden, haar lippen bleven stom –
de wind zei àl gedachten en de dansemaat
die fonkelde in diamant op haar gelaat.

Maar eind’lijk zei ze goeien dag en is weer weggegaan,
op hare lippen danste lach, haar kleed was als de maan
zoo flikkerend om ’t dansend lijf, zoo sprong ze heel, heel ver,
zooals de gouden maan eerst, toen zooals de gouden ster.

Ik ben zooals een oosterster, zij tintelt in het westen,
wij tweeën vogels weten wel de takken onzer nesten,
wij komen nog wel weer te saam, is het niet, is het niet,
dansende liefste, liefste, liefste, op windelied?

Maar onderwijl zit ik te spelen
op een gedachteharp, de kelen
van schemering en duisternis om mij
fluisteren liedjes, het lijkt tooverij.”

‘Ach, alle liefde is liefde voor denkbeelden, dat kan niet anders. Het is zoo mooi op de wereld, in elk hoofd een wereld, een beeld van andere dingen’. – ‘Ik heb aandrang om wat te zeggen, om buiten mezelf te gaan naar niet bestaande, verbeelde dingen’.

Beide citaten zijn uit brieven van Gorter, 1887 of 1888


Schemering in Katwijk gisteravond, 17.10

Tags: , ,

No Responses to “Schemering”

  1. kees smit schreef:

    Avatar van kees smitJij was een kwartiertje later aan het strand dan Willem Mesdag, zo te zien. Dat beetje rood is wel mooi.

  2. Jasper schreef:

    Avatar van JasperHa Maria. Een prachtig gedicht en dito beeld. Dat geeft de burger moed.

  3. maria schreef:

    Avatar van mariaKees, ik heb 250 foto’s gemaakt tussen zonsondergang om 16.40 en 17.10.(ik had de tijd bij de foto verkeerd genoteerd, het was 17.05)
    De foto die ik laat zien is degene die van allemaal het meest overeenkomt met Mesdag!!

  4. JdK schreef:

    Avatar van JdKJe overdrijft een beetje. Dit gebeurt zowat elke dag. Gorter niet natuurlijk. Maar in navolging van die beroemde dooie Amerikaan die het plaatje van een blikje bonen tot portret verhief (hoe heette die ook alweer?) had je hier al je 250 slechte foto’s van een doodgewone zonsondergang moeten laten zien.

  5. Catharina Anna Maria schreef:

    Avatar van Catharina Anna MariaElke dag opnieuw weer mooi, de schemering!

  6. maria schreef:

    Avatar van mariaJdK natuurlijk overdrijf ik.
    Hetis volgens mij juist een kunst, het alledaagse bijzonder te maken, ook daar waar het niet bijzonder is.

  7. laila schreef:

    Avatar van lailaDie laatste foto vind ik prachtig.
    Werk ze vandaag.

  8. Ina Dijstelberge schreef:

    Avatar van Ina DijstelbergeHet alledaagse bijzonder maken, hoe treffend gezegd.
    Het moment uitvergroten…

  9. George Knight schreef:

    Avatar van George KnightDeze mindere helderheid en dit mindere contrast passen beter bij je dan platte impulsiviteit die bij anderen duistere krachten oproept. De stad zoekt een moordenaar. M. Fluitend in het donker. De monsterlijke storm is gaan liggen.

    Katwijk doet me denken aan een ‘Seestück’ van Armando, met die prachtig gedoseerde rooie lik verf. Anderen hebben wellicht associaties met Gerhard Richter of C.D. Friedrich. Jij fotografeert een schilderij. Kunstig. Mooi.
    Reactie is geredigeerd

  10. Solvejg schreef:

    Avatar van SolvejgO ja, ik laat me ook graag meeslepen door het alledaagse. Je bent dus geweest, good for you. Helaas was ik inderdaad druk druk, anders had ik met je mee kunnen associeren. Ach die wolkjes, kon ik dat maar alvast!! Mooi rood licht….

  11. maria schreef:

    Avatar van maria@George, ja , platte impulsivitet is een kant van mij, misschien geen leuke kant, maar een kant waarmee ik al vaker bergen heb verzet.
    Mensen kunnen goed schrikken van mij, als de bliksem toe slaat, ha!
    Na de storm: natuurlijk denk ik aan Shakespeares ‘Tempest’, zeker in combinatie met “dromen”:
    “We are such stuff
    As dreams are made on; and our little life
    Is rounded with a sleep.”
    Armando , gevonden mooi op internet: http://www.vbcn.nl/members/BuZa/kunstwerk3.php

    @Solvejg, in het Gemeentemuseum is op het moment zo waanzinig veel te zien, dat men eigenlijk vier dagdelen voor nodig heeft: XXste eeuw, Minimal Art, en Israel, vader en zoon.
    Allemaal spectaculair, en ik kom nog op veel van deze kunst terug op mijn blog.

    Reactie is geredigeerd

  12. Luuk schreef:

    Avatar van LuukMooi gedicht en laatste foto ook heel mooi.

    groet Luuk

Leave a Reply



Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief