Wetenschap Kunst Politiek

Wonder- en spiegelland: lustwarande 08 in Tilburg

18 comments

Een tijd geleden hebben Ina Dijstelberge en ik een bezoek gebracht aan het Haagse wonder – en spiegelland.

Gisteren heb ik het Tilburgse labyrintische park De Warande bezocht.

In het centrum van het barokke Warande-sterrenbos met beeldentuin staat een glanzend grote ronde bol gemaakt van roestvrijstalen keukenspullen: “27 light years”  van Subodh Gupta  (2007). 
De titel verwijst (volgens brochure) ” naar Vega of Alpha Lyrae, een opmerkelijk heldere ster, driemaal zo groot als de zon en 27 lichtjaren van de aarde verwijderd. Vega was al bekend ten tijde van de Babyloniërs en werd in verschillende talen aangeduid als de Fenix, de Vallende Adelaar en de Harp Ster. Gupta laat zijn verbeelding van Vega in Wanderland neerdalen, waar het werk in het hart van het sterrenbos zijn context en de hemel weerspiegelt.”  Met een andere bolvormige spiegelconstructie heb ik – net als in Den Haag – weer veel lol beleefd. 
“3 dimensional circle ” van Jeppe Hein (2008) , ” een installatie met een doorsnede van 2,5 meter. Drie boogvormige wanden die van bovenaf gezien een ster vormen, vormen tezamen een holle globe, een driedimensionale cirkel van lucht. Oe binnenkant van de drie wanden is bekleed met spiegelend materiaal. Op ingenieuze wijze lijkt de lege bol een tastbaar object te worden. Zoals de meeste werken van Jeppe Hein, bestaat de sculp­tuur enkel door middel van de blik en activiteit van de toeschouwer.”

En ten slotte hier nog een sculptuur die het eerder deze week breed uitgemeten thema “ondergoed” op een grappige manier becommentarieert: “Id, Ego and Superego” van Erwin Wurm (2008) .Het Ego is duidelijk het zwakste link in de constructie. Het ondergoed, ooit een element in de “civilisatie” van de mens, is bovendien niet zo verhullend als het realistisch-brave Ego waarschijnlijk zou willlen.Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

 

  Het wakend oog van het Ego, gloerend uit de rode lingerie.

Prachtig.

  “Drie in aluminium gegoten, enorm uitvergrote aardappels zijn in verschillende maten op elkaar gestapeld. De grootste vormt de basis, een kleintje bevindt zich in het midden en bovenop staat een middelgrote versie. Slechts door de middelste aard­appel te voorzien van een pikant slipje, komt de sculptuur tot leven, krijgt het opeens een antropo­morfe vorm, zij het een koddige. De ingreep is niet alleen humoristisch, maar werkt ook duidelijk eroti­serend. Hoewel de aluminium vormen met hun typi­sche blutsen en kuiltjes de aandacht trekken, is het het slipje dat domineert. De titel, “Id, Ego ond Super­ego” (2008), is veelzeggend. Refererend aan Freuds theorie over de continue strijd tussen de drie struc­turen van ons onderbewustzijn: het Id, Ego en Super­ego lijkt Wurm een zekere innerlijke machtsstrijd bloot te leggen. Volgens Freud bestaat het Id uit de instinctieve driften van de mens, het Ego probeert die driften in toom te houden en het Superego is een soort van ideaalvorm voor het individu dat door de maatschappij is opgelegd. In een continu gevecht tussen levens- en doodsdriften, seks en woede, probeert de mens zich staande te houden, een balans te vinden. ”

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

.

 

Vorm en ontbinding: Démasqué der Schoonheid/ Pat Andrea

9 comments

Paddestolen schieten omhoog in dit warm-vochtige weer, en vergaan net zo snel als zij zijn verschenen. 

 


“Een schijnsolide compromis van vorm en ontbinding”, wat ontzettend goed gezegd.

De paddestoel speelt ook in Alice in Wonderland een belangrijke rol, als magisch middel voor snelle groei en krimp:
There was a large mushroom growing near her, about the same height as herself; and when she had looked under it, and on both sides of it, and behind it, it occurred to her that she might as well look and see what was on the top of it.
She stretched herself up on tiptoe, and peeped over the edge of the mushroom, and her eyes immediately met those of a large caterpillar, that was sitting on the top with its arms folded, quietly smoking a long hookah, and taking not the smallest notice of her or of anything else.[…]

In a minute or two the Caterpillar took the hookah out of its mouth and yawned once or twice, and shook itself. Then it got down off the mushroom, and crawled away in the grass, merely remarking as it went,
‘One side will make you grow taller, and the other side will make you grow shorter.’
‘One side of WHAT? The other side of WHAT?’ thought Alice to herself.
‘Of the mushroom,’ said the Caterpillar, just as if she had asked it aloud; and in another moment it was out of sight.
Alice remained looking thoughtfully at the mushroom for a minute, trying to make out which were the two sides of it; and as it was perfectly round, she found this a very difficult question. However, at last she stretched her arms round it as far as they would go, and broke off a bit of the edge with each hand.
‘And now which is which?’ she said to herself, and nibbled a little of the right-hand bit to try the effect: the next moment she felt a violent blow underneath her chin: it had struck her foot!
She was a good deal frightened by this very sudden change, but she felt that there was no time to be lost, as she was shrinking rapidly; so she set to work at once to eat some of the other bit. Her chin was pressed so closely against her foot, that there was hardly room to open her mouth; but she did it at last, and managed to swallow a morsel of the lefthand bit. […] ”

Bij Menno ter Braak, in Démasqué der Schoonheid, vond ik een schitterende formulering:

“[…] De paddestoel […] staat even te figureren als een schijnsolide compromis van vorm en ontbinding en zinkt weer weg in de oerpap, waaruit hij voortkwam; hij heeft zijn rol volmaakt en magistraal gespeeld, ook als hij de mens niet diende in de champignonsoep; men kan hem niets verwijten.”

“[..]

Pat Andrea heft ook hiervan een mooie illustratie gemaakt, waar Alice zelf samenvalt met de paddestoel.


Alice in Wonderland is absoluut geen sentimenteel boek, en wie goed leest zal zien dat de dood dus ook vaak om de hoek komt kijken.

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

Alice zelf…. een schijnsolide compromis van vorm en ontbinding, zoals wij allemaal.

.

 

Meest recente berichten