Wetenschap Kunst Politiek

Vorm en ontbinding: Démasqué der Schoonheid/ Pat Andrea

9 comments

Paddestolen schieten omhoog in dit warm-vochtige weer, en vergaan net zo snel als zij zijn verschenen. 

 


“Een schijnsolide compromis van vorm en ontbinding”, wat ontzettend goed gezegd.

De paddestoel speelt ook in Alice in Wonderland een belangrijke rol, als magisch middel voor snelle groei en krimp:
There was a large mushroom growing near her, about the same height as herself; and when she had looked under it, and on both sides of it, and behind it, it occurred to her that she might as well look and see what was on the top of it.
She stretched herself up on tiptoe, and peeped over the edge of the mushroom, and her eyes immediately met those of a large caterpillar, that was sitting on the top with its arms folded, quietly smoking a long hookah, and taking not the smallest notice of her or of anything else.[…]

In a minute or two the Caterpillar took the hookah out of its mouth and yawned once or twice, and shook itself. Then it got down off the mushroom, and crawled away in the grass, merely remarking as it went,
‘One side will make you grow taller, and the other side will make you grow shorter.’
‘One side of WHAT? The other side of WHAT?’ thought Alice to herself.
‘Of the mushroom,’ said the Caterpillar, just as if she had asked it aloud; and in another moment it was out of sight.
Alice remained looking thoughtfully at the mushroom for a minute, trying to make out which were the two sides of it; and as it was perfectly round, she found this a very difficult question. However, at last she stretched her arms round it as far as they would go, and broke off a bit of the edge with each hand.
‘And now which is which?’ she said to herself, and nibbled a little of the right-hand bit to try the effect: the next moment she felt a violent blow underneath her chin: it had struck her foot!
She was a good deal frightened by this very sudden change, but she felt that there was no time to be lost, as she was shrinking rapidly; so she set to work at once to eat some of the other bit. Her chin was pressed so closely against her foot, that there was hardly room to open her mouth; but she did it at last, and managed to swallow a morsel of the lefthand bit. […] ”

Bij Menno ter Braak, in Démasqué der Schoonheid, vond ik een schitterende formulering:

“[…] De paddestoel […] staat even te figureren als een schijnsolide compromis van vorm en ontbinding en zinkt weer weg in de oerpap, waaruit hij voortkwam; hij heeft zijn rol volmaakt en magistraal gespeeld, ook als hij de mens niet diende in de champignonsoep; men kan hem niets verwijten.”

“[..]

Pat Andrea heft ook hiervan een mooie illustratie gemaakt, waar Alice zelf samenvalt met de paddestoel.


Alice in Wonderland is absoluut geen sentimenteel boek, en wie goed leest zal zien dat de dood dus ook vaak om de hoek komt kijken.

Vertalen Duits Vertaalbureau Duits

Alice zelf…. een schijnsolide compromis van vorm en ontbinding, zoals wij allemaal.

.

 

Tags: ,

9 Responses to “Vorm en ontbinding: Démasqué der Schoonheid/ Pat Andrea”

  1. Morgaine schreef:

    Avatar van Morgaine
    Ja, ik zie ze ook verschijnen, verdwijnen, zacht in het gras en langs paden..Jouw avatar is heel mooi trouwens!
    Reactie is geredigeerd

  2. maria schreef:

    Avatar van maria
    Mijn avatar is mooi maar helaas niet van mij. Gejat van internet…

    Ach, ze jatten allemaal ook van mij.

  3. Joke Mizée schreef:

    Avatar van Joke Mizée
    Dat is heel mooi gevonden, dat verband tussen du Perron en Andrea’s Alice-als-paddestoel. Wij zijn vergankelijk als paddestoelen. (I couldn’t help but noticing: bij Andrea heeft de rups geen waterpijp maar een… dat lijkt wel een dwarsfluit?!)

    Dat is niet eens zo ver verwijderd van de associatie die ik altijd bij deze scène heb: dat het de kern vormt van de vele passages die naar psychedelica verwijzen. De ultieme vervreemding, maar Carroll wist er toch wel meer dan gemiddeld vanaf. Met name dat aspect bezorgde zijn werk een revival in de sixties – hij was zogezegd zijn tijd vooruit. Weetjenog, het prachtige http://www.oldielyrics.com/lyrics/jefferson_airplane/white_rabbit.html van Jefferson Airplane? Anyway, de paddestoel lijkt Alice grip te geven op de problemen met proporties die ze in Wonderland ervaart. (Geen idee eigenlijk, want ik heb nooit wat van dat verhaal begrepen. Alleen deze ene scène en het verrukkelijke Jabberwocky spreken tot m’n verbeelding.)

  4. maria schreef:

    Avatar van maria
    Dank je Joke, inderdaad, ik dacht ook, potverdorrie, een dwarsfluit. Maar de “White rabbit” kende ik nog niet! Leuk dat juist deze scene to tjouw verbeelding spreekt. Jabberwocky is voor mij zeker de absolute topper, en ik kan ook veel meer met Alice achter de spiegel dan met het eerste wonderland –gedeelte.
    Ik ben echt helemaal weg van de Andrea-illustraties…

  5. George Knight schreef:

    Avatar van George Knight
    Voorrede door E. du Perron bij Démasqué der Schoonheid:
    "Ik hoû van dikke vrouwen,
    Wat kan ik daaraan doen?
    Met zoo een zal ‘k dus trouwen,
    Al schaadt het mijn fatsoen!"

    (…) "Ik heb niet voor niets een kwatrijntje boven mijn voorrede gezet waarop men misschien meesmuilend heeft gekeken. De voorkeur van de Perzische haremhouder is nu eenmaal anders dan die van de Engelse lord; en zo Baudelaire een magere vrouw obscener vond dan een dikke, er zijn verstokte zondaars die terugdeinzen voor de te grote obsceniteit van het skelet. Wij, de Perzen van de literatuur, verdedigen onze smaak voor de dikke vrouw: le [cursief GK] bon genre en de polemiek, tegen de distinctie van alle doorschijnende vrouwen in Engeland."

    Het idee van schoonheid dat we vormen en weer ontbinden. Vormen en ontbinden.

  6. maria schreef:

    Avatar van maria
    Dank je George, erg leuk.
    Goed dan toch dat (zoals door anderen opgemerkt) de boerkini dik maakt.

  7. Ina Dijstelberge schreef:

    Avatar van Ina Dijstelberge
    Prachtige associatie op het thema paddestoel.
    De paddestoel is door eeuwen heen omgeven door mystiek en symbool voor het transformeren en de tijdelijke dood.

  8. Solvejg schreef:

    Avatar van Solvejg
    AH! Ik had het ook nog over White Rabbit willen hebben, maar dat deed Joke destijds al! Nou, jammer dat ik het destijds heb gemist, maar leuk dat ik het nu nog even heb kunnen lezen. Voor mijn jasmijn van gisteren, geldt het ook inderdaad: de dunne grens tussen leven en dood….. Groetjes!

  9. martin schreef:

    Avatar van martin
    White Rabbit van de Great Society (ook met Grace
    Slick) is nog mooier. Ik zoek het er even bij:
    http://www.youtube.com/watch?v=YddV91xnUz4

Leave a Reply



Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief