Wetenschap Kunst Politiek

Hond en maan

17 comments

Ter gelegenheid van de huidige volle maan hier een paar surreële foto’s.

 

Het thema “Hond en maan bij Shakespeare” heb ik al eerder besproken, en het idee voor de kleurrijke lisdoddes is afkomstig van Pat Andreas illustraties bij Alice in Wonderland.

En ter afsluiting nog Joan Miró :

Alice en de sprekende bloemen/ Pat Andrea

6 comments


[…]
,,0, Tijgerlelie!” zei Alice, en ze wendde zich tot één die zich bevallig op de wind wiegde. “Ik wou dat u kon praten!”
“Dat kunnen we,” zei de Tijgerlelie, “als er iemand is die de moeite waard is.”
Alice was zo verbaasd, dat ze een hele tijd niets kon zeggen: ze was gewoon ademloos. Tenslotte, toen de Tijgerlelie alsmaar bleef wiegen sprak ze weer, op een be­deesde fluistertoon: “En kunnen alle bloemen spreken ?”
“Net zo goed als jij,” zei de Tijgerlelie, “en heel wat luider.”
“Het staat niet, als wij beginnen, weet je,” zei de Roos, “en ik was werkelijk benieuwd of jij iets zou zeggen! Ik zei bij mezelf: ,Haar gezicht lijkt niet hele­maal dom, hoewel ze natuurlijk allerminst verstan­dig is! Toch heb je een goede kleur, en dat wil heel wat zeggen.’ ”
“Haar kleur kan me niet schelen,” merkte de Tijgerlelie op. “Als haar bloemblaadjes maar niet zo
hingen zou het best gaan.”

Hier bij Pat Andrea heeft Alice helemaal geen kleur.

De bloemen zijn onaardig tegen Alice, en gedragen zich als vinnige vrouwen die een vrouw van lagere status afkraken. De hele passage is dan ook een parodie op sentimentele bloemengedichten, waar vrouwen regelmatig met bloemen vergeleken worden. In dit hoofdstuk in Alice in Spiegelland nemen niet de vrouwen de eigenschappen van de bloemen over, zoals gebruikelijk in de poëzie, maar de bloemen hebben de onvriendelijkheid van gezelschapdames en geven steken onder water.

zie ook mijn andere blogs met illustraties van Pat Andrea:

Pat Andrea: illustraties bij Alice in Wonderland en Spiegelland
Cheshire cat
Twiedeldum en Twiedeldie/Kraai
Alice and Jabberwocky
Alice, duif en slang
Alice en de sprekende bloemen
Vrouw en hond
De eenhoorn in kunst en literatuur
Vorm en ontbinding: Démasqué der Schoonheid
Illustratie bij: H P de Boer, Verhalen van lust en liefde/Maan en magnolia


Hier een tijgerlelie van Maria Sibylla Merian, over wie ik eerder heb geschreven.

 

Alice in Wonderland: Jabberwocky/Pat Andrea

14 comments

In het eerste hoofdstuk van “Through the looking glass” (Alice in Spiegelland) van Lewis Carroll slaat Alice een boek open met een nonsensgedicht.

“…..There was a book lying near Alice on the table, and while she sat watching the White King (for she was still a little anxious about him, and had the ink all ready to throw over him, in case he fainted again), she turned over the leaves, to find some part that she could read, ‘–for it’s all in some language I don’t know,’ she said to herself.
It was like this.

YKCOWREBBAJ
sevot yhtils eht dna,gillirb sawT’
ebaw eht ni elbmig dna eryg diD
,sevogorob eht erew ysmim llA
.ebargtuo shtar emom eht dnA

She puzzled over this for some time, but at last a bright thought struck her. ‘Why, it’s a Looking-glass book, of course! And if I hold it up to a glass, the words will all go the right way again.’
This was the poem that Alice read.

JABBERWOCKY
‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.

‘Beware the Jabberwock, my son!
The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun
The frumious Bandersnatch!’

He took his vorpal sword in hand:
Long time the manxome foe he sought–
So rested he by the Tumtum tree,
And stood awhile in thought.

And as in uffish thought he stood,
The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood,
And burbled as it came!

One, two! One, two! And through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head
He went galumphing back.

‘And hast thou slain the Jabberwock?
Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!’
He chortled in his joy.

‘Twas brillig, and the slithy toves
Did gyre and gimble in the wabe;
All mimsy were the borogoves,
And the mome raths outgrabe.

‘It seems very pretty,’ she said when she had finished it, ‘but it’s RATHER hard to understand!’ (You see she didn’t like to confess, ever to herself, that she couldn’t make it out at all.) ‘Somehow it seems to fill my head with ideas–only I don’t exactly know what they are! However, SOMEBODY killed SOMETHING: that’s clear, at any rate–‘ “

Hier de fantastische illustratie die Pat Andrea erbij heeft gemaakt, nu te zien in het Haagse Gemeentemuseum ( zie ook mijn blog van gisteren)



“Jabberwocky” is in heel veel talen vertaald.

De website met de vertalingen geeft drie Nederlandse vertalingen aan:
De Krakelwok (Ab Westervaarder & René Kurpershoek)
Wauwelwok (Alfred Kossmann & C. Reedijk)
Koeterwaal ( Nicolaas Matsier)

Welke vinden jullie de leukste?



Pat Andrea: illustraties bij Alice in Wonderland en Spiegelland

13 comments

In het Haagse Gemeentemuseum is een indrukwekkende tentoonstelling te zien van Pat Andreas schilderijen bij Lewis Carrolls Alice-boeken.

Pat Andrea heeft een
geheel eigen en originele interpretatie gegeven aan de bekende verhalen en nodigt op die manier sterk uit om de Alice-verhalen weer eens te herlezen.

Er hangen een groot aantal van deze illustratieve schilderijen in het Gemeentemuseum. Andrea maakte hij grote werken van 150 x 180 cm.
“Voor elk hoofdstuk maakte hij twee afbeeldingen, waarin zowel de meest roemruchte scènes zijn te ontdekken als minder bekende onderdelen van Wonderland of het land achter de spiegel. De technieken die Andrea gebruikt, zijn al even veelzijdig als het verhaal en de afbeeldingen. Hij gebruikt zowel verf als potlood, de ene keer tot in het uiterste gedetailleerd, zoals de jurk van de Hartenkoningin, de andere keer volstaan een paar duidelijk lijnen om een personage neer te zetten. ”
Soms werkt hij ook met collage.

Alice ziet op de schilderijen heel verschillend uit, en is bovendien geen kind, maar een volwassen jonge vrouw.

Mijn interesse werd gewekt door een schilderij bij het Spiegelland-hoofdstuk “Wool and Water”. Bij Pat Andrea zijn kleurrijke lisdoddes te zien.



Ik herinnerde me geen lisdoddes in de Alice-verhalen.

Hier nog de originele illustratie van John Tenniel:

Bij Pat Andreas schilderijen hangen ook de tekstpassages die erbij horen, in het Nederlands en Engels ( klik hier voor de on-line-versie van Through the looking glass ). In de Nederlandse tekst  is sprake van “biezen“, in het Engels gaat het over “scented rushes“.

Maar in de Nederlandse vertaling van C. Reedijk en Alfred Kossmann gaat het in dit hoofdstuk “Wol en water” interessant genoeg over waterlelies:

“Alice liet dus de boot zo maar met de stroom meeglijden, totdat ze zachtjes temidden van de waterlelies dreven. Toen rolde ze haar mouwen op en stak haar armen tot aan de elleboog in het water om een flink stuk van de stengel te pakken te krijgen voordat ze de bloemen afplukte […]
Wat gaf het dat de waterlelies al dadelijk begonnen te verwelken en al hun kleur en frisheid verloren zodra ze ze geplukt had? Zelfs echte waterlelies blijven maar heel kort goed – en deze smolten bijna als sneeuw toen ze aan haar voeten opgehoopt lagen, want het waren bovendien droom-waterlelies – maar Alice merkte het nauwelijks op want er waren zoveel andere wonderlijke dingen om over te denken. “

Carroll heeft hier vermoedelijk een grap gemaakt door bloemen “lisdoddes” (rushes) te noemen, maar in zijn beschrijving iets geheel anders te beschrijven; hij beschrijft bloemen die in groei en uitzien veel meer op waterlelies lijken.

De verwarrende taalspelletjes en de willekeurige namen van de dingen zijn dan ook een hoofdzaak in de (taal) – filosofische Alice-boeken.

Ik zal hier nog meer over vertellen….

Onderzoek wijst uit: pers is vooral rechts

54 comments


“De VU scande 2,2 miljoen woorden op voorpagina’s en concludeert: de Nederlandse pers is in toon en onderwerpkeuze niet links, maar rechts.” ( de Volkskrant 3 juli)

“Het Reformatorisch Dagblad is koploper in de berichtgeving over Wilders: zijn naam stond daar in de eerste vijf maanden van dit jaar 258 keer op de voorpagina. “

Dit verbaast me niets, aangezien de voormalig politiek redacteur van het Reformatorisch Dagblad, Bart Jan Spruyt, niet alleen directeur is van de rechtse Edmund Burke Stichting, maar ook samen met met Wilders het partijprogramma van de PVV heeft geschreven en kaderleden heeft getraind.

De Burke neoconservatieven, die zo goed als dagelijks in de kranten en op televisie te lezen of te horen zijn, zijn trouwens overtuigd – op het paranoïde af – van de overweldigende linksheid van de media.

Paul Cliteur: “Journalisten die werken bij de publieke omroep en in de redacties van grote dagbladen zitten, stemmen voor 88 procent op de PvdA of op GroenLinks. Dat is hun goed recht, maar het geeft wel aan dat alle informatie die ons bereikt, wordt aangeleverd door mensen met een nogal eenzijdige politieke oriëntatie.”

Ik vraag me af hoe Cliteur aan die cijfers komt.

Ikzelf heb het gevoel omgeven te zijn van allemaal rechtse schreeuwlelijken, die ook en vooral bij de Volkskrant ruim de baan krijgen.

Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief