Wetenschap Kunst Politiek

Waar ik nu ben (raadsel)

13 comments

Kennst du das Land, wo die Zitronen blühn,
Im dunkeln Laub die Gold-Orangen glühn,
Ein sanfter Wind vom blauen Himmel weht,
Die Myrte still und hoch der Lorbeer steht,
Kennst du es wohl?

Tags: , ,

13 Responses to “Waar ik nu ben (raadsel)”

  1. Motek schreef:

    Avatar van Motekach Vater lass uns gehn…:-)

  2. Daan Westerink schreef:

    Avatar van Daan WesterinkOch Maria, wat mooi. Dahin! dahin
    Geht unser Weg! O Vater, laß uns ziehn!
    Twee prachtige uitvoeringen http://balonsoes.blogspot.com/2006/12/msica-hugo-wolf-mignon-kennst-du-das.html

  3. Astroloog schreef:

    Avatar van AstroloogHET EEUWIG VROUWELIJKE

    Onlangs heeft een "kluizenaar" – in het dagelijks leven spirituele leraar, psychotherapeut en arts (sinds 1972) – zich in de natuur teruggetrokken. Wat we van hem weten is, dat hem een uniek spiritueel leven ten deel gevallen is, dat hij zich "Groene Man" noemt, het "Eeuwig-Vrouwelijke" als het Uiteindelijke vereert en alle tradities omarmt…

    http://members.tripod.com/thegreatlearning/index.htm

    Alles Vergaengliche
    Ist nur ein Gleichnis;
    Das Unzulaengliche,
    Hier wird’s Ereignis;
    Das Unbeschreibliche,
    Hier ist’s getan;
    Das Ewig-Weibliche
    Zieht uns hinan….

    Reactie is geredigeerd

  4. Daan Westerink schreef:

    Avatar van Daan WesterinkGoethe zei het prachtig…

  5. Daan Westerink schreef:

    Avatar van Daan WesterinkJa, dat bedoel ik…

  6. Terracidus schreef:

    Avatar van TerracidusWaar je nu bent?
    Dort wo du nicht bist, dort ist das Glück. Met andere woorden: je bent op een plaats waar ongeluk heerst. Sterkte!
    Groetend, T.

  7. Daan schreef:

    Avatar van DaanAltijd daar willen zijn waar je niet bent. Een Slauerhofiaans thema. Maar dat betekent niet dat je nu in het ongeluk verkeert. Wat een fatalistische gedachte Terradicus!

  8. anoniem schreef:

    Avatar van anoniemTerracidus heeft een beetje gelijk.
    Ik wil naar huis!!!
    Daar is mijn geluk…

    Astroloog, ken je Het groene gezicht van Gustav Meyrink??? Zeer aan te bevelen, ook het origineel in het Duits.
    Speelt in Amsterdam. Roman aanbevolen door C.G Jung.

    Meyrink is een zeer spirituele auteur, en een grote Tolstoi- en Nietzsche-fan en opvolger…

  9. KNW schreef:

    Avatar van KNWVulkaan gedoofd
    verstilde resten
    In landschap
    achtergelaten
    herinneringen
    Bloeit daar
    dan nog een boom
    Elk jaar weer
    toont het ons
    de vruchten
    uit bloesem
    en kijkt het op ons neer?

  10. maiwald schreef:

    Avatar van maiwaldLiebe Charlotte
    Mit dem neuen Leben, das einem nachdenkenden Menschen die Betrachtung eines neuen Landes gewährt,
    ist nichts zu vergleichen. Ob ich gleich noch immer derselbe bin,
    so mein’ ich, bis aufs innerste Knochenmark verändert zu sein

    Dein JW

  11. maria in Napels schreef:

    Avatar van maria in NapelsKNW:
    Dank je.

    Ik zal gauw lezen van Susan Sontag: De vulkaanliefhebber. Lees met me mee!!

    Maiwald:
    Vielen, vielen Dank,
    Du weisst gar nicht wie gut Du’s triffst…
    Ich erzaehl es noch….

  12. Gouddelver schreef:

    Avatar van GouddelverBezig met de vertaling/bewerking van Schuberts liederen heb ik dit gedicht van Goethe als volgt ‘herdicht’:

    Ken je het land waar de citroenboom bloeit,
    In donker loof de sinaasappel gloeit?
    Waar ‘n zoele wind langs blauwe hemel strijkt,
    De mirte stil en hoog de laurier prijkt?
    Ken je het wel?
    Daarheen, daarheen
    Ging ik met jou, die ik bemin, meteen.

    Ken je het huis? Zijn zuilen stralen kracht.
    De zaal, zij glanst, de kamers zijn vol pracht,
    En marm’ren beelden staan en zien mij aan:
    Wat heeft men jou, o arm lief kind, gedaan?
    Ken je het wel?
    Daarheen, daarheen
    Ging ik met jou, die mij beschermt, meteen.

    Ken je de berg, zijn pas in mist gehuld?
    Het muildier zoekt zijn weg met veel geduld.
    In holen woont van draken oud gebroed;
    De rots stort neer, daar overheen de vloed!
    Ken je dat wel?
    Daarheen, daarheen
    Gaat onze weg! O vader, nu meteen!

    Vertaling/bewerking: © Lau Kanen

  13. edmond van den bussche schreef:

    slacht 1

    voorzichtig legt de slager
    zijn hand
    op de rug
    van het dier
    en kneedt spieren
    wrijft teder langs de flanken
    en voelt het bloed
    zijn trage slag slaan

    buiten komt de zon op
    met het geweld
    van een dodelijk licht
    bijna onnatuurlijk
    verwordt dit tafereel
    tot een enscenering
    waarin kleuren
    afgedekt moeten worden

    de slager kust het dier
    en doodt het dan snel
    een sacraal moment
    vluchtig
    als een liefdesdaad

    het morgenlicht verliest
    zijn hardheid nu
    gewend aan de dag
    kleedt het dit schouwspel
    in warme tinten

    slacht 2

    hoe gelijkt trouwens nu
    het geslachte varken
    op een blote vrouw
    zacht roze met het weke van vlees
    dat kwetsbaar aangeboden wordt

    als het gillen is weggewaaid
    over de dijken
    en diep landinwaarts nog onrust geeft
    droogt het vlees
    het vet verstijft

    de boer hangt het varken
    aan de windzijde van zijn hoeve
    gespreid op een ladder
    naakt als de gekruisigde
    het lijf geopend en vooral dood

    in huis roert traag een oude vrouw
    een ketel kokend bloed
    ajuin drijft en wentelt naar boven
    de geur slaat lam tegen de ramen
    en valt zwaar op de adem

    naast haar de jonge boerin
    die schaamvol terzijde staat
    want ontregeld door de maan
    is zij onzuiver nu
    haar man loopt buiten
    rusteloos

    slacht 3 (epiloog)

    op een kruispunt
    hangt een geslachte
    genageld aan een kruishout

    hoe wreed de orde of religie
    die als symbool van liefde
    en overgave
    de marteldood koestert
    van een man die
    omstreeks
    zijn drieëndertigste
    met zijn dood betaalde
    voor eigenwijs gedrag

    waarom zijn boeren
    zo diepgelovig
    doden zij hun dieren
    met duistere overgave
    maar

    staan zondags in het godshuis
    voor het beeld
    van die dode man
    en houden beschaamd
    hun pet voor hun kruis

    Edmond van den Bussche

Leave a Reply



Meest recente berichten