Wetenschap Kunst Politiek

Burke-held Carl Schmitt: nazi en antisemiet

3 comments

Meer over Carl Schmitt- met originaal Schmitt-citaten vertaald in het Engels. Astroloog merkt terecht op, dat Carl Schmitt niet zeer gewaardeerd werd door de SS. Carl Schmitt had vijanden binnen de SS, die vonden dat hij teveel joodse vrienden had en te katholiek was. Dit leidde in 1936 tot en bepaalde carrièrebreuk bij Schmitt. Zoals bekend vielen de nazi’s elkaar vaak aan en brachten elkaar ook om het leven. Hieruit kan naar mijn mening een rehabilitatie van de naziejurist Carl Schmitt niet worden afgeleid! Ook na zijn afscheid als officiële naziejurist heeft Schmitt nog de Duitse “Grossraumordnung” verdedigd (1939) en ook jodenvijandige opstellen gepubliceerd (1941) . Hij publiceerde na 1940 in Goebbels tijdschrift Das Reich.

Belangrijk informatie over Schmitt vindt men in het boek van de historica Claudia Koonz The Nazi Conscience ( 2003) . Koonz laat zien dat de nazi’s , anders dan vaak wordt gedacht, niet gewetenloos waren, en zelfs nadrukkelijk moreel hebben geargumenteerd. Alleen: hun moraal gold allen voor degenen die zij als “vriend” hadden gedefinieerd. Voor de “vijand” gold deze moraal niet. Over Carl Schmitt schrijft zij: “[…] the political theorist Carl Schmitt made a crucial contribution to a version of anti-Semitism that was both respectable and ruthless. (p.14)
“In 1933 Carl Schmitt, a distinguished political theorist and avid Hitler supporter, paraphrased a slogan used often in Nazi circles, when he denounced the idea of universal human rights, saying: Not every being with a human face is human.” (p.1 f.)
“Within days of Schmitt’s joining the Nazi Party, on May 10 [1933] Nazi students at all German universities burnt books by Jewish authors. Schmitt cheered them on in an article for a regional National Socialist newspaper. He rejoiced that that the ‘un-German spirit’ and ‘anti-German filth’ of a decadent [ note the use of the word ‘decadent’, that is often used by the Burkeans to describe their enemies! M.T] age had been burned out and urged the government to annul the citizenship of German exiles (whose books were burnt) because they aided the ‘enemy’ .[…] Schmitt sneered that anyone who appreciated Jewish authors as unmanly.“ Koonz cites Schmitt: “ ‘Our educated grandmothers and aunts would read, with tears in their bourgeois eyes, verses by Heinrich Heine that they mistook for German’ “ . “Schmitt had only one criticism to the book burners: that they had consigned too few authors to the flames. Instead of burning only ‘un-German’ writer’s books, they should have included writings by non-Jewish authors who had been influenced by Jewish ideas in the sciences and professions. […]
Schmitt’s next contribution was a cogently written pamphlet for general readers, State, Volk, and Movement: The Threefold Division of Political Unity, in which he justified Hitler’s dictatorship in theoretical terms. First, he defined politics itself as the battle between ethnic friend and foe. Schmitt succinctly branded political liberalism and ‘asphalt culture’ (code for Jewish influence) as a weakness that only the ‘ruthless will’ of a decisive Führer could eliminate. Second, he asked what Nazi society would look like. Its two constituent qualities were ‘homogeneity’ and ‘authenticity’. In place of squabbling politicians, German power would impose a single ethnic (völkisch) will. Avoiding the term ‘Jew’ and using ‘non-Aryan’ sparingly, Schmitt celebrated the ‘essential sameness’ and ‘homogeneity’ (Artgleichheit und Gleichartigkeit which unified ethnic Germans in the new community. (Volksgemeinschaft) The imperative that all citizens be gleich ( which means both ‘same’ and ‘equal’) vindicated the expulsion of Germans with Jewish ancestors from public institutions. The demand for homogeneity, he wrote, evoked a ‘deeper’ meaning than administrative ‘Nazification’ (Gleichschaltung) . He welcomed ‘ the purification of public life of all non-Aryan, essentially foreign elements so that …coming generations of Germans will be pure…No alien type can interfere with this great and profound, but also inner- I would almost say intimate- process to grow. Our most important task is to learn how to distinguish friend from enemy…[We must] cleanse public life of non-Aryan foreign elements.’ With democracy crushed, Schmitt called for an ethnically pure nation.
In opposition to the universalist moral beliefs […] Schmitt worked out a theory of justice bound to the Volk, not to legal codes. Every ethnic community develops the legal values appropriate to its ‘blood and soil’ (Blut und Boden). In Schmitt’s view, authenticity, defined as allegiance to one’s Volk , accounted for more than abstract universals as the bass of morality and the law. “ (p. 58ff.)
“Carl Schmitt explained that because Hitler’s will was the supreme law of the land, ‘the true Führer is always also judge. The status of the judge flows from he status of Führer…The Führer’s deed was, in truth, the genuine exercise of justice. It is not subordinate to justice, but rather itself supreme justice.’” ( p. 98)

“Carl Schmitt […] praised the Nuremberg Race Laws for restoring ‘German constitutional freedom’. ‘For the first time ‘[Carl Schmitt said] ‘our conception of constitutional principles is again German. German blood and German honor have become the basic principles of German law, while the state has become an expression of racial strength and unity.’ In his remarks at the [ de-Judaization-] conference Schmitt endowed the racial purge with a lofty moral purpose and translated the convoluted tirades of crude antisemites into his crisp prose. ‘The Jew’s relationship to our intellectual work is parasitical, tactical, and commercial…Being shrewd and quick, he knows how to say the right thing at the right time. That is his instinct as a parasite and a born trader.’ Praising Nazi leaders’ call for ‘healthy exorcism’ Schmitt welcomed ‘the genuine battle of principles‘ between Jews’ ’cruelty and impudence’ and Germans’ ethnic honor.
‘The Jew is sterile and unproductive,’ he has nothing to say to us, – no matter how ‘energetically he assimilates or how shrewdly he assembles information.’ He is ‘dangerous’ because, like all parasites, he diagnoses our weakness. When borderline cases and anomalies confused jurists, they blamed Jews ( and supposedly Jewish attitudes) for their confusion. In keeping with the ethos of white-collar persecution Schmitt criticized ‘emotional antisemitism that does not accomplish the task the task of driving out Jewish influence’ and closed the conference by quoting Mein Kampf, ‘In defending myself against the Jew … I am doing the work of the lord. ‘ “(p.208)

 

3 Responses to “Burke-held Carl Schmitt: nazi en antisemiet”

  1. ronald schreef:

    Avatar van ronald
    Beste Maria, dat Schmitt aan de verkeerde kant/ scheidingslijn stond van wat betamelijk is komt duidelijk naar voren in je stukken.
    Een ding begrijp ik niet. Als je daarmee de Burkianen aanvalt doe je in principe hetzelfde wat mensen die bijvoorbeeld de islam kritisch benaderen aan hun hoofd geslingerd krijgen:
    DE islam bestaat niet, je (islamcriticaster) moet hierin differentiëren.

    Aan jou de vraag of je met je kritiek op Schmitt die hele Burke Stichting nu op dezelfde lijn zet als Schmitt?

  2. Partout schreef:

    Avatar van Partout
    AB onthullende info!
    Ronald, de Burke Stichting mag deze man van mijn part best zien zitten, maar vertelt men erbij dat hij nazi-sympathieen had?
    Dat is toch belangrijke info of niet soms?
    Net als je bv Celine een groot schrijver kunt vinden, het toch belangrijk is aan te geven dat deze maestro wel anti-semiet was..

  3. Maria Trepp schreef:

    Avatar van Maria Trepp
    @Ronald, De directeur van de Burke Stichting, Bart Jan Spruyt, vindt dat de ideeen van Schmitt tegen de moslims moeten worden gebruikt. Hij citeert Schmitt instemmend: “Ook in de duizendjarige strijd tussen christendom en islam is nooit een christen op de gedachte gekomen dat men uit liefde voor de Saracenen of de Turken Europa, in plaats het te verdedigen, aan de islam zou moeten uitleveren."
    Ook andere Burke leden sympathiseren openlijk met Schmitt. Ik vind dit ongelofelijk, gezien de ideeen en de praktijk waar Schmitt voor stond.
    Ik vind het ongelofelijk dat een denker als Schmitt door Afshin Ellian gewoon aangehaald wordt, als of het de normaalste zaak van de wereld is, en dat Ellian hem aanduidt als "jurist". Dat was hij natuurlijk ook. Een nazi-jurist, die zijn juridische fiat heeft gegeven aan raswetten en moordpartijen.
    De Burkianen weten dat Schmitt en nazi en antisemiet was, en Bart Jan Spruyt schrijft dit ook, maar hij vindt Schmitt dan toch gewoon een "briljante denker" (!).
    Reactie is geredigeerd

Leave a Reply



Recente berichten

Categorieën

Tags

Archief